шынарамо́нтны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
шынарамо́нтны |
шынарамо́нтная |
шынарамо́нтнае |
шынарамо́нтныя |
| Р. |
шынарамо́нтнага |
шынарамо́нтнай
шынарамо́нтнае |
шынарамо́нтнага |
шынарамо́нтных |
| Д. |
шынарамо́нтнаму |
шынарамо́нтнай |
шынарамо́нтнаму |
шынарамо́нтным |
| В. |
шынарамо́нтны (неадуш.)
шынарамо́нтнага (адуш.) |
шынарамо́нтную |
шынарамо́нтнае |
шынарамо́нтныя (неадуш.)
шынарамо́нтных (адуш.) |
| Т. |
шынарамо́нтным |
шынарамо́нтнай
шынарамо́нтнаю |
шынарамо́нтным |
шынарамо́нтнымі |
| М. |
шынарамо́нтным |
шынарамо́нтнай |
шынарамо́нтным |
шынарамо́нтных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
шынатрыма́льнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шынатрыма́льнік |
шынатрыма́льнікі |
| Р. |
шынатрыма́льніка |
шынатрыма́льнікаў |
| Д. |
шынатрыма́льніку |
шынатрыма́льнікам |
| В. |
шынатрыма́льнік |
шынатрыма́льнікі |
| Т. |
шынатрыма́льнікам |
шынатрыма́льнікамі |
| М. |
шынатрыма́льніку |
шынатрыма́льніках |
Крыніцы:
sbm2012.
Шына́ўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Шына́ўшчына |
| Р. |
Шына́ўшчыны |
| Д. |
Шына́ўшчыне |
| В. |
Шына́ўшчыну |
| Т. |
Шына́ўшчынай
Шына́ўшчынаю |
| М. |
Шына́ўшчыне |
шы́начны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
шы́начны |
шы́начная |
шы́начнае |
шы́начныя |
| Р. |
шы́начнага |
шы́начнай
шы́начнае |
шы́начнага |
шы́начных |
| Д. |
шы́начнаму |
шы́начнай |
шы́начнаму |
шы́начным |
| В. |
шы́начны (неадуш.)
шы́начнага (адуш.) |
шы́начную |
шы́начнае |
шы́начныя (неадуш.)
шы́начных (адуш.) |
| Т. |
шы́начным |
шы́начнай
шы́начнаю |
шы́начным |
шы́начнымі |
| М. |
шы́начным |
шы́начнай |
шы́начным |
шы́начных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
шыне́ль
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шыне́ль |
шынялі́ |
| Р. |
шыняля́ |
шынялёў |
| Д. |
шынялю́ |
шыняля́м |
| В. |
шыне́ль |
шынялі́ |
| Т. |
шынялём |
шыняля́мі |
| М. |
шынялі́ |
шыняля́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
шыне́лька
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шыне́лька |
шыне́лькі |
| Р. |
шыне́лькі |
шыне́лек |
| Д. |
шыне́льцы |
шыне́лькам |
| В. |
шыне́льку |
шыне́лькі |
| Т. |
шыне́лькай
шыне́лькаю |
шыне́лькамі |
| М. |
шыне́льцы |
шыне́льках |
Крыніцы:
piskunou2012.
шыне́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
шыне́льны |
шыне́льная |
шыне́льнае |
шыне́льныя |
| Р. |
шыне́льнага |
шыне́льнай
шыне́льнае |
шыне́льнага |
шыне́льных |
| Д. |
шыне́льнаму |
шыне́льнай |
шыне́льнаму |
шыне́льным |
| В. |
шыне́льны (неадуш.)
шыне́льнага (адуш.) |
шыне́льную |
шыне́льнае |
шыне́льныя (неадуш.)
шыне́льных (адуш.) |
| Т. |
шыне́льным |
шыне́льнай
шыне́льнаю |
шыне́льным |
шыне́льнымі |
| М. |
шыне́льным |
шыне́льнай |
шыне́льным |
шыне́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
шы́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шы́нка |
шы́нкі |
| Р. |
шы́нкі |
шы́нак |
| Д. |
шы́нцы |
шы́нкам |
| В. |
шы́нку |
шы́нкі |
| Т. |
шы́нкай
шы́нкаю |
шы́нкамі |
| М. |
шы́нцы |
шы́нках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Шы́нкава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Шы́нкава |
| Р. |
Шы́нкава |
| Д. |
Шы́нкаву |
| В. |
Шы́нкава |
| Т. |
Шы́нкавам |
| М. |
Шы́нкаве |
шынка́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шынка́р |
шынкары́ |
| Р. |
шынкара́ |
шынкаро́ў |
| Д. |
шынкару́ |
шынкара́м |
| В. |
шынкара́ |
шынкаро́ў |
| Т. |
шынкаро́м |
шынкара́мі |
| М. |
шынкару́ |
шынкара́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.