прытупе́лы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прытупе́лы |
прытупе́лая |
прытупе́лае |
прытупе́лыя |
| Р. |
прытупе́лага |
прытупе́лай прытупе́лае |
прытупе́лага |
прытупе́лых |
| Д. |
прытупе́ламу |
прытупе́лай |
прытупе́ламу |
прытупе́лым |
| В. |
прытупе́лы (неадуш.) прытупе́лага (адуш.) |
прытупе́лую |
прытупе́лае |
прытупе́лыя (неадуш.) прытупе́лых (адуш.) |
| Т. |
прытупе́лым |
прытупе́лай прытупе́лаю |
прытупе́лым |
прытупе́лымі |
| М. |
прытупе́лым |
прытупе́лай |
прытупе́лым |
прытупе́лых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прытупе́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прытупе́ю |
прытупе́ем |
| 2-я ас. |
прытупе́еш |
прытупе́еце |
| 3-я ас. |
прытупе́е |
прытупе́юць |
| Прошлы час |
| м. |
прытупе́ў |
прытупе́лі |
| ж. |
прытупе́ла |
| н. |
прытупе́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прытупе́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прытупі́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прыту́піцца |
прыту́пяцца |
| Прошлы час |
| м. |
прытупі́ўся |
прытупі́ліся |
| ж. |
прытупі́лася |
| н. |
прытупі́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прытупі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прытуплю́ |
прыту́пім |
| 2-я ас. |
прыту́піш |
прыту́піце |
| 3-я ас. |
прыту́піць |
прыту́пяць |
| Прошлы час |
| м. |
прытупі́ў |
прытупі́лі |
| ж. |
прытупі́ла |
| н. |
прытупі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прытупі́ |
прытупі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прытупі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыту́пленасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыту́пленасць |
| Р. |
прыту́пленасці |
| Д. |
прыту́пленасці |
| В. |
прыту́пленасць |
| Т. |
прыту́пленасцю |
| М. |
прыту́пленасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прытупле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прытупле́нне |
| Р. |
прытупле́ння |
| Д. |
прытупле́нню |
| В. |
прытупле́нне |
| Т. |
прытупле́ннем |
| М. |
прытупле́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыту́плены
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыту́плены |
прыту́пленая |
прыту́пленае |
прыту́пленыя |
| Р. |
прыту́пленага |
прыту́пленай прыту́пленае |
прыту́пленага |
прыту́пленых |
| Д. |
прыту́пленаму |
прыту́пленай |
прыту́пленаму |
прыту́пленым |
| В. |
прыту́плены (неадуш.) прыту́пленага (адуш.) |
прыту́пленую |
прыту́пленае |
прыту́пленыя (неадуш.) прыту́пленых (адуш.) |
| Т. |
прыту́пленым |
прыту́пленай прыту́пленаю |
прыту́пленым |
прыту́пленымі |
| М. |
прыту́пленым |
прыту́пленай |
прыту́пленым |
прыту́пленых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прыту́плены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыту́плены |
прыту́пленая |
прыту́пленае |
прыту́пленыя |
| Р. |
прыту́пленага |
прыту́пленай прыту́пленае |
прыту́пленага |
прыту́пленых |
| Д. |
прыту́пленаму |
прыту́пленай |
прыту́пленаму |
прыту́пленым |
| В. |
прыту́плены (неадуш.) прыту́пленага (адуш.) |
прыту́пленую |
прыту́пленае |
прыту́пленыя (неадуш.) прыту́пленых (адуш.) |
| Т. |
прыту́пленым |
прыту́пленай прыту́пленаю |
прыту́пленым |
прыту́пленымі |
| М. |
прыту́пленым |
прыту́пленай |
прыту́пленым |
прыту́пленых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прыту́плены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыту́плены |
прыту́пленая |
прыту́пленае |
прыту́пленыя |
| Р. |
прыту́пленага |
прыту́пленай прыту́пленае |
прыту́пленага |
прыту́пленых |
| Д. |
прыту́пленаму |
прыту́пленай |
прыту́пленаму |
прыту́пленым |
| В. |
прыту́плены (неадуш.) прыту́пленага (адуш.) |
прыту́пленую |
прыту́пленае |
прыту́пленыя (неадуш.) прыту́пленых (адуш.) |
| Т. |
прыту́пленым |
прыту́пленай прыту́пленаю |
прыту́пленым |
прыту́пленымі |
| М. |
прыту́пленым |
прыту́пленай |
прыту́пленым |
прыту́пленых |
Кароткая форма: прыту́плена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прыту́пліванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыту́пліванне |
| Р. |
прыту́плівання |
| Д. |
прыту́пліванню |
| В. |
прыту́пліванне |
| Т. |
прыту́пліваннем |
| М. |
прыту́пліванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.