Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абгеёжзіклнорсухцшыэюя’

мацава́льшчык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. мацава́льшчык мацава́льшчыкі
Р. мацава́льшчыка мацава́льшчыкаў
Д. мацава́льшчыку мацава́льшчыкам
В. мацава́льшчыка мацава́льшчыкаў
Т. мацава́льшчыкам мацава́льшчыкамі
М. мацава́льшчыку мацава́льшчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мацава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. мацава́нне
Р. мацава́ння
Д. мацава́нню
В. мацава́нне
Т. мацава́ннем
М. мацава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мацава́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мацава́ны мацава́ная мацава́нае мацава́ныя
Р. мацава́нага мацава́най
мацава́нае		 мацава́нага мацава́ных
Д. мацава́наму мацава́най мацава́наму мацава́ным
В. мацава́ны (неадуш.)
мацава́нага (адуш.)		 мацава́ную мацава́нае мацава́ныя (неадуш.)
мацава́ных (адуш.)
Т. мацава́ным мацава́най
мацава́наю		 мацава́ным мацава́нымі
М. мацава́ным мацава́най мацава́ным мацава́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

мацава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. мацу́юся мацу́емся
2-я ас. мацу́ешся мацу́ецеся
3-я ас. мацу́ецца мацу́юцца
Прошлы час
м. мацава́ўся мацава́ліся
ж. мацава́лася
н. мацава́лася
Загадны лад
2-я ас. мацу́йся мацу́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час мацу́ючыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

мацава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. мацу́ю мацу́ем
2-я ас. мацу́еш мацу́еце
3-я ас. мацу́е мацу́юць
Прошлы час
м. мацава́ў мацава́лі
ж. мацава́ла
н. мацава́ла
Загадны лад
2-я ас. мацу́й мацу́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час мацу́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

мацаві́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. мацаві́ты мацаві́тая мацаві́тае мацаві́тыя
Р. мацаві́тага мацаві́тай
мацаві́тае		 мацаві́тага мацаві́тых
Д. мацаві́таму мацаві́тай мацаві́таму мацаві́тым
В. мацаві́ты (неадуш.)
мацаві́тага (адуш.)		 мацаві́тую мацаві́тае мацаві́тыя (неадуш.)
мацаві́тых (адуш.)
Т. мацаві́тым мацаві́тай
мацаві́таю		 мацаві́тым мацаві́тымі
М. мацаві́тым мацаві́тай мацаві́тым мацаві́тых

Крыніцы: piskunou2012.

Ма́цавічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ма́цавічы
Р. Ма́цавіч
Ма́цавічаў
Д. Ма́цавічам
В. Ма́цавічы
Т. Ма́цавічамі
М. Ма́цавічах

маца́к

‘здаровы, моцны чалавек’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. маца́к мацакі́
Р. мацака́ мацако́ў
Д. мацаку́ мацака́м
В. мацака́ мацако́ў
Т. мацако́м мацака́мі
М. мацаку́ мацака́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

маца́к

‘моцны тытунь, напітак’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. маца́к
Р. мацаку́
Д. мацаку́
В. маца́к
Т. мацако́м
М. мацаку́

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Мацаля́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Мацаля́ны
Р. Мацаля́н
Мацаля́наў
Д. Мацаля́нам
В. Мацаля́ны
Т. Мацаля́намі
М. Мацаля́нах