прыту́кваць
‘заганяць жывёлу’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыту́кваю |
прыту́кваем |
| 2-я ас. |
прыту́кваеш |
прыту́кваеце |
| 3-я ас. |
прыту́квае |
прыту́кваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прыту́кваў |
прыту́квалі |
| ж. |
прыту́квала |
| н. |
прыту́квала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыту́квай |
прыту́квайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прыту́кваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыту́кнуць
‘прыкрыкнуць; прынізіць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыту́кну |
прыту́кнем |
| 2-я ас. |
прыту́кнеш |
прыту́кнеце |
| 3-я ас. |
прыту́кне |
прыту́кнуць |
| Прошлы час |
| м. |
прыту́кнуў |
прыту́кнулі |
| ж. |
прыту́кнула |
| н. |
прыту́кнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прыту́кні |
прыту́кніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прыту́кнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прыту́л
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прыту́л |
| Р. |
прыту́лу |
| Д. |
прыту́лу |
| В. |
прыту́л |
| Т. |
прыту́лам |
| М. |
прыту́ле |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыту́лак
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыту́лак |
прыту́лкі |
| Р. |
прыту́лку |
прыту́лкаў |
| Д. |
прыту́лку |
прыту́лкам |
| В. |
прыту́лак |
прыту́лкі |
| Т. |
прыту́лкам |
прыту́лкамі |
| М. |
прыту́лку |
прыту́лках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыту́лены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыту́лены |
прыту́леная |
прыту́ленае |
прыту́леныя |
| Р. |
прыту́ленага |
прыту́ленай прыту́ленае |
прыту́ленага |
прыту́леных |
| Д. |
прыту́ленаму |
прыту́ленай |
прыту́ленаму |
прыту́леным |
| В. |
прыту́лены (неадуш.) прыту́ленага (адуш.) |
прыту́леную |
прыту́ленае |
прыту́леныя (неадуш.) прыту́леных (адуш.) |
| Т. |
прыту́леным |
прыту́ленай прыту́ленаю |
прыту́леным |
прыту́ленымі |
| М. |
прыту́леным |
прыту́ленай |
прыту́леным |
прыту́леных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прыту́лены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыту́лены |
прыту́леная |
прыту́ленае |
прыту́леныя |
| Р. |
прыту́ленага |
прыту́ленай прыту́ленае |
прыту́ленага |
прыту́леных |
| Д. |
прыту́ленаму |
прыту́ленай |
прыту́ленаму |
прыту́леным |
| В. |
прыту́лены (неадуш.) прыту́ленага (адуш.) |
прыту́леную |
прыту́ленае |
прыту́леныя (неадуш.) прыту́леных (адуш.) |
| Т. |
прыту́леным |
прыту́ленай прыту́ленаю |
прыту́леным |
прыту́ленымі |
| М. |
прыту́леным |
прыту́ленай |
прыту́леным |
прыту́леных |
Кароткая форма: прыту́лена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прытулі́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прытулю́ся |
прыту́лімся |
| 2-я ас. |
прыту́лішся |
прыту́ліцеся |
| 3-я ас. |
прыту́ліцца |
прыту́ляцца |
| Прошлы час |
| м. |
прытулі́ўся |
прытулі́ліся |
| ж. |
прытулі́лася |
| н. |
прытулі́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прытулі́ся |
прытулі́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прытулі́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прытулі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прытулю́ |
прыту́лім |
| 2-я ас. |
прыту́ліш |
прыту́ліце |
| 3-я ас. |
прыту́ліць |
прыту́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
прытулі́ў |
прытулі́лі |
| ж. |
прытулі́ла |
| н. |
прытулі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прытулі́ |
прытулі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прытулі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прыту́лкавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыту́лкавы |
прыту́лкавая |
прыту́лкавае |
прыту́лкавыя |
| Р. |
прыту́лкавага |
прыту́лкавай прыту́лкавае |
прыту́лкавага |
прыту́лкавых |
| Д. |
прыту́лкаваму |
прыту́лкавай |
прыту́лкаваму |
прыту́лкавым |
| В. |
прыту́лкавы (неадуш.) прыту́лкавага (адуш.) |
прыту́лкавую |
прыту́лкавае |
прыту́лкавыя (неадуш.) прыту́лкавых (адуш.) |
| Т. |
прыту́лкавым |
прыту́лкавай прыту́лкаваю |
прыту́лкавым |
прыту́лкавымі |
| М. |
прыту́лкавым |
прыту́лкавай |
прыту́лкавым |
прыту́лкавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996.
прыту́лле
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыту́лле |
прыту́ллі |
| Р. |
прыту́лля |
прыту́лляў |
| Д. |
прыту́ллю |
прыту́ллям |
| В. |
прыту́лле |
прыту́ллі |
| Т. |
прыту́ллем |
прыту́ллямі |
| М. |
прыту́ллі |
прыту́ллях |
Крыніцы:
piskunou2012.