зву́чаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
зву́чаны |
зву́чаная |
зву́чанае |
зву́чаныя |
| Р. |
зву́чанага |
зву́чанай зву́чанае |
зву́чанага |
зву́чаных |
| Д. |
зву́чанаму |
зву́чанай |
зву́чанаму |
зву́чаным |
| В. |
зву́чаны (неадуш.) зву́чанага (адуш.) |
зву́чаную |
зву́чанае |
зву́чаныя (неадуш.) зву́чаных (адуш.) |
| Т. |
зву́чаным |
зву́чанай зву́чанаю |
зву́чаным |
зву́чанымі |
| М. |
зву́чаным |
зву́чанай |
зву́чаным |
зву́чаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
звуча́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
звуча́юся |
звуча́емся |
| 2-я ас. |
звуча́ешся |
звуча́ецеся |
| 3-я ас. |
звуча́ецца |
звуча́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
звуча́ўся |
звуча́ліся |
| ж. |
звуча́лася |
| н. |
звуча́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
звуча́йся |
звуча́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
звуча́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
звуча́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
звуча́ю |
звуча́ем |
| 2-я ас. |
звуча́еш |
звуча́еце |
| 3-я ас. |
звуча́е |
звуча́юць |
| Прошлы час |
| м. |
звуча́ў |
звуча́лі |
| ж. |
звуча́ла |
| н. |
звуча́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
звуча́й |
звуча́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
звуча́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
зву́чванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
зву́чванне |
| Р. |
зву́чвання |
| Д. |
зву́чванню |
| В. |
зву́чванне |
| Т. |
зву́чваннем |
| М. |
зву́чванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
зву́чвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зву́чваюся |
зву́чваемся |
| 2-я ас. |
зву́чваешся |
зву́чваецеся |
| 3-я ас. |
зву́чваецца |
зву́чваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
зву́чваўся |
зву́чваліся |
| ж. |
зву́чвалася |
| н. |
зву́чвалася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зву́чвайся |
зву́чвайцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зву́чваючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
зву́чваць
‘прывучаць каго-небудзь да чаго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
зву́чваю |
зву́чваем |
| 2-я ас. |
зву́чваеш |
зву́чваеце |
| 3-я ас. |
зву́чвае |
зву́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
зву́чваў |
зву́чвалі |
| ж. |
зву́чвала |
| н. |
зву́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
зву́чвай |
зву́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
зву́чваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.