Verbum

анлайнавы слоўнік

вайско́вец

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

вайско́вы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	вайско́вы	вайско́вая	вайско́вае	вайско́выя
Р.	вайско́вага	вайско́вай вайско́вае	вайско́вага	вайско́вых
Д.	вайско́ваму	вайско́вай	вайско́ваму	вайско́вым
В.	вайско́вы (неадуш.) вайско́вага (адуш.)	вайско́вую	вайско́вае	вайско́выя (неадуш.) вайско́вых (адуш.)
Т.	вайско́вым	вайско́вай вайско́ваю	вайско́вым	вайско́вымі
М.	вайско́вым	вайско́вай	вайско́вым	вайско́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Вайташы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Вайто́вічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

вайто́ўства

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Вайты́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Вайтэ́лі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

вайха́нскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	вайха́нскі	вайха́нская	вайха́нскае	вайха́нскія
Р.	вайха́нскага	вайха́нскай вайха́нскае	вайха́нскага	вайха́нскіх
Д.	вайха́нскаму	вайха́нскай	вайха́нскаму	вайха́нскім
В.	вайха́нскі (неадуш.) вайха́нскага (адуш.)	вайха́нскую	вайха́нскае	вайха́нскія (неадуш.) вайха́нскіх (адуш.)
Т.	вайха́нскім	вайха́нскай вайха́нскаю	вайха́нскім	вайха́нскімі
М.	вайха́нскім	вайха́нскай	вайха́нскім	вайха́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Вайце́хава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Вайце́хаўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	Вайце́хаўшчына
Р.	Вайце́хаўшчыны
Д.	Вайце́хаўшчыне
В.	Вайце́хаўшчыну
Т.	Вайце́хаўшчынай Вайце́хаўшчынаю
М.	Вайце́хаўшчыне