неміласэ́рны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
неміласэ́рны |
неміласэ́рная |
неміласэ́рнае |
неміласэ́рныя |
| Р. |
неміласэ́рнага |
неміласэ́рнай неміласэ́рнае |
неміласэ́рнага |
неміласэ́рных |
| Д. |
неміласэ́рнаму |
неміласэ́рнай |
неміласэ́рнаму |
неміласэ́рным |
| В. |
неміласэ́рны (неадуш.) неміласэ́рнага (адуш.) |
неміласэ́рную |
неміласэ́рнае |
неміласэ́рныя (неадуш.) неміласэ́рных (адуш.) |
| Т. |
неміласэ́рным |
неміласэ́рнай неміласэ́рнаю |
неміласэ́рным |
неміласэ́рнымі |
| М. |
неміласэ́рным |
неміласэ́рнай |
неміласэ́рным |
неміласэ́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
немілітарыза́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
немілітарыза́цыя |
| Р. |
немілітарыза́цыі |
| Д. |
немілітарыза́цыі |
| В. |
немілітарыза́цыю |
| Т. |
немілітарыза́цыяй немілітарыза́цыяю |
| М. |
немілітарыза́цыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
неміну́ча
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| неміну́ча |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
неміну́часць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
неміну́часць |
| Р. |
неміну́часці |
| Д. |
неміну́часці |
| В. |
неміну́часць |
| Т. |
неміну́часцю |
| М. |
неміну́часці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
неміну́чы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
неміну́чы |
неміну́чая |
неміну́чае |
неміну́чыя |
| Р. |
неміну́чага |
неміну́чай неміну́чае |
неміну́чага |
неміну́чых |
| Д. |
неміну́чаму |
неміну́чай |
неміну́чаму |
неміну́чым |
| В. |
неміну́чы (неадуш.) неміну́чага (адуш.) |
неміну́чую |
неміну́чае |
неміну́чыя (неадуш.) неміну́чых (адуш.) |
| Т. |
неміну́чым |
неміну́чай неміну́чаю |
неміну́чым |
неміну́чымі |
| М. |
неміну́чым |
неміну́чай |
неміну́чым |
неміну́чых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
неміну́чы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
неміну́чы |
неміну́чая |
неміну́чае |
неміну́чыя |
| Р. |
неміну́чага |
неміну́чай неміну́чае |
неміну́чага |
неміну́чых |
| Д. |
неміну́чаму |
неміну́чай |
неміну́чаму |
неміну́чым |
| В. |
неміну́чы (неадуш.) неміну́чага (адуш.) |
неміну́чую |
неміну́чае |
неміну́чыя (неадуш.) неміну́чых (адуш.) |
| Т. |
неміну́чым |
неміну́чай неміну́чаю |
неміну́чым |
неміну́чымі |
| М. |
неміну́чым |
неміну́чай |
неміну́чым |
неміну́чых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Неміро́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Неміро́ва |
| Р. |
Неміро́ва |
| Д. |
Неміро́ву |
| В. |
Неміро́ва |
| Т. |
Неміро́вам |
| М. |
Неміро́ве |
немітуслі́ва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| немітуслі́ва |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
немітуслі́вы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
немітуслі́вы |
немітуслі́вая |
немітуслі́вае |
немітуслі́выя |
| Р. |
немітуслі́вага |
немітуслі́вай немітуслі́вае |
немітуслі́вага |
немітуслі́вых |
| Д. |
немітуслі́ваму |
немітуслі́вай |
немітуслі́ваму |
немітуслі́вым |
| В. |
немітуслі́вы (неадуш.) немітуслі́вага (адуш.) |
немітуслі́вую |
немітуслі́вае |
немітуслі́выя (неадуш.) немітуслі́вых (адуш.) |
| Т. |
немітуслі́вым |
немітуслі́вай немітуслі́ваю |
немітуслі́вым |
немітуслі́вымі |
| М. |
немітуслі́вым |
немітуслі́вай |
немітуслі́вым |
немітуслі́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.