вужападо́бныя
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
|
мн. |
| - |
| Н. |
вужападо́бныя |
| Р. |
вужападо́бных |
| Д. |
вужападо́бным |
| В. |
вужападо́бных |
| Т. |
вужападо́бнымі |
| М. |
вужападо́бных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
вужа́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вужа́ўка |
вужа́ўкі |
| Р. |
вужа́ўкі |
вужа́вак |
| Д. |
вужа́ўцы |
вужа́ўкам |
| В. |
вужа́ўку |
вужа́ўкі |
| Т. |
вужа́ўкай вужа́ўкаю |
вужа́ўкамі |
| М. |
вужа́ўцы |
вужа́ўках |
Крыніцы:
piskunou2012.
вужа́чы
прыметнік, прыналежны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вужа́чы |
вужа́чая |
вужа́чае |
вужа́чыя |
| Р. |
вужа́чага |
вужа́чай вужа́чае |
вужа́чага |
вужа́чых |
| Д. |
вужа́чаму |
вужа́чай |
вужа́чаму |
вужа́чым |
| В. |
вужа́чы (неадуш.) вужа́чага (адуш.) |
вужа́чую |
вужа́чае |
вужа́чыя (неадуш.) вужа́чых (адуш.) |
| Т. |
вужа́чым |
вужа́чай вужа́чаю |
вужа́чым |
вужа́чымі |
| М. |
вужа́чым |
вужа́чай |
вужа́чым |
вужа́чых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вужа́чы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вужа́чы |
вужа́чая |
вужа́чае |
вужа́чыя |
| Р. |
вужа́чага |
вужа́чай вужа́чае |
вужа́чага |
вужа́чых |
| Д. |
вужа́чаму |
вужа́чай |
вужа́чаму |
вужа́чым |
| В. |
вужа́чы (неадуш.) вужа́чага (адуш.) |
вужа́чую |
вужа́чае |
вужа́чыя (неадуш.) вужа́чых (адуш.) |
| Т. |
вужа́чым |
вужа́чай вужа́чаю |
вужа́чым |
вужа́чымі |
| М. |
вужа́чым |
вужа́чай |
вужа́чым |
вужа́чых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
вужа́чы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вужа́чы |
вужа́чая |
вужа́чае |
вужа́чыя |
| Р. |
вужа́чага |
вужа́чай вужа́чае |
вужа́чага |
вужа́чых |
| Д. |
вужа́чаму |
вужа́чай |
вужа́чаму |
вужа́чым |
| В. |
вужа́чы (неадуш.) вужа́чага (адуш.) |
вужа́чую |
вужа́чае |
вужа́чыя (неадуш.) вужа́чых (адуш.) |
| Т. |
вужа́чым |
вужа́чай вужа́чаю |
вужа́чым |
вужа́чымі |
| М. |
вужа́чым |
вужа́чай |
вужа́чым |
вужа́чых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Вужжа́р
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Вужжа́р |
| Р. |
Вужжары́ |
| Д. |
Вужжары́ |
| В. |
Вужжа́р |
| Т. |
Вужжарру́ |
| М. |
Вужжары́ |
вужла́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вужла́к |
вужлакі́ |
| Р. |
вужлака́ |
вужлако́ў |
| Д. |
вужлаку́ |
вужлака́м |
| В. |
вужла́к |
вужлакі́ |
| Т. |
вужлако́м |
вужлака́мі |
| М. |
вужлаку́ |
вужлака́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
вужо́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вужо́вы |
вужо́вая |
вужо́вае |
вужо́выя |
| Р. |
вужо́вага |
вужо́вай вужо́вае |
вужо́вага |
вужо́вых |
| Д. |
вужо́ваму |
вужо́вай |
вужо́ваму |
вужо́вым |
| В. |
вужо́вы (неадуш.) вужо́вага (адуш.) |
вужо́вую |
вужо́вае |
вужо́выя (неадуш.) вужо́вых (адуш.) |
| Т. |
вужо́вым |
вужо́вай вужо́ваю |
вужо́вым |
вужо́вымі |
| М. |
вужо́вым |
вужо́вай |
вужо́вым |
вужо́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.