вужападо́бныя
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
| вужападо́бныя | |
| вужападо́бных | |
| вужападо́бным | |
| вужападо́бных | |
| вужападо́бнымі | |
| вужападо́бных |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)