прыазё́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыазё́рны |
прыазё́рная |
прыазё́рнае |
прыазё́рныя |
| Р. |
прыазё́рнага |
прыазё́рнай прыазё́рнае |
прыазё́рнага |
прыазё́рных |
| Д. |
прыазё́рнаму |
прыазё́рнай |
прыазё́рнаму |
прыазё́рным |
| В. |
прыазё́рны (неадуш.) прыазё́рнага (адуш.) |
прыазё́рную |
прыазё́рнае |
прыазё́рныя (неадуш.) прыазё́рных (адуш.) |
| Т. |
прыазё́рным |
прыазё́рнай прыазё́рнаю |
прыазё́рным |
прыазё́рнымі |
| М. |
прыазё́рным |
прыазё́рнай |
прыазё́рным |
прыазё́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
Прыазё́рны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| м. |
| Н. |
Прыазё́рны |
| Р. |
Прыазё́рнага |
| Д. |
Прыазё́рнаму |
| В. |
Прыазё́рны |
| Т. |
Прыазё́рным |
| М. |
Прыазё́рным |
Прыазё́рскі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| м. |
| Н. |
Прыазё́рскі |
| Р. |
Прыазё́рскага |
| Д. |
Прыазё́рскаму |
| В. |
Прыазё́рскі |
| Т. |
Прыазё́рскім |
| М. |
Прыазё́рскім |
прыако́ннік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прыако́ннік |
прыако́ннікі |
| Р. |
прыако́нніка |
прыако́ннікаў |
| Д. |
прыако́нніку |
прыако́ннікам |
| В. |
прыако́ннік |
прыако́ннікі |
| Т. |
прыако́ннікам |
прыако́ннікамі |
| М. |
прыако́нніку |
прыако́нніках |
Крыніцы:
piskunou2012.