Verbum

анлайнавы слоўнік

Сі́манаўка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Сі́манаўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	Сі́манаўшчына
Р.	Сі́манаўшчыны
Д.	Сі́манаўшчыне
В.	Сі́манаўшчыну
Т.	Сі́манаўшчынай Сі́манаўшчынаю
М.	Сі́манаўшчыне

сі́маніцкі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	сі́маніцкі	сі́маніцкая	сі́маніцкае	сі́маніцкія
Р.	сі́маніцкага	сі́маніцкай сі́маніцкае	сі́маніцкага	сі́маніцкіх
Д.	сі́маніцкаму	сі́маніцкай	сі́маніцкаму	сі́маніцкім
В.	сі́маніцкі (неадуш.) сі́маніцкага (адуш.)	сі́маніцкую	сі́маніцкае	сі́маніцкія (неадуш.) сі́маніцкіх (адуш.)
Т.	сі́маніцкім	сі́маніцкай сі́маніцкаю	сі́маніцкім	сі́маніцкімі
М.	сі́маніцкім	сі́маніцкай	сі́маніцкім	сі́маніцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

Сі́манічы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

сімані́я

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Сі́маны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Сіманы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Сі́манькі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

Сіманя́ты

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

сімару́бавы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	сімару́бавы	сімару́бавая	сімару́бавае	сімару́бавыя
Р.	сімару́бавага	сімару́бавай сімару́бавае	сімару́бавага	сімару́бавых
Д.	сімару́баваму	сімару́бавай	сімару́баваму	сімару́бавым
В.	сімару́бавы (неадуш.) сімару́бавага (адуш.)	сімару́бавую	сімару́бавае	сімару́бавыя (неадуш.) сімару́бавых (адуш.)
Т.	сімару́бавым	сімару́бавай сімару́баваю	сімару́бавым	сімару́бавымі
М.	сімару́бавым	сімару́бавай	сімару́бавым	сімару́бавых

Крыніцы: piskunou2012.