манта́цкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
манта́цкі |
манта́цкая |
манта́цкае |
манта́цкія |
| Р. |
манта́цкага |
манта́цкай манта́цкае |
манта́цкага |
манта́цкіх |
| Д. |
манта́цкаму |
манта́цкай |
манта́цкаму |
манта́цкім |
| В. |
манта́цкі (неадуш.) манта́цкага (адуш.) |
манта́цкую |
манта́цкае |
манта́цкія (неадуш.) манта́цкіх (адуш.) |
| Т. |
манта́цкім |
манта́цкай манта́цкаю |
манта́цкім |
манта́цкімі |
| М. |
манта́цкім |
манта́цкай |
манта́цкім |
манта́цкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
манта́цтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
манта́цтва |
| Р. |
манта́цтва |
| Д. |
манта́цтву |
| В. |
манта́цтва |
| Т. |
манта́цтвам |
| М. |
манта́цтве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
манта́ч
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
манта́ч |
мантачы́ |
| Р. |
мантача́ |
мантачо́ў |
| Д. |
мантачу́ |
мантача́м |
| В. |
мантача́ |
мантачо́ў |
| Т. |
мантачо́м |
мантача́мі |
| М. |
мантачу́ |
мантача́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
манта́чанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
манта́чанне |
| Р. |
манта́чання |
| Д. |
манта́чанню |
| В. |
манта́чанне |
| Т. |
манта́чаннем |
| М. |
манта́чанні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
манта́чка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
манта́чка |
манта́чкі |
| Р. |
манта́чкі |
манта́чак |
| Д. |
манта́чцы |
манта́чкам |
| В. |
манта́чку |
манта́чак |
| Т. |
манта́чкай манта́чкаю |
манта́чкамі |
| М. |
манта́чцы |
манта́чках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
манта́чыцца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
манта́чыцца |
манта́чацца |
| Прошлы час |
| м. |
манта́чыўся |
манта́чыліся |
| ж. |
манта́чылася |
| н. |
манта́чылася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
манта́чыць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
манта́чу |
манта́чым |
| 2-я ас. |
манта́чыш |
манта́чыце |
| 3-я ас. |
манта́чыць |
манта́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
манта́чыў |
манта́чылі |
| ж. |
манта́чыла |
| н. |
манта́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
манта́ч |
манта́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
манта́чачы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
мантбрэ́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
мантбрэ́цыя |
мантбрэ́цыі |
| Р. |
мантбрэ́цыі |
мантбрэ́цый |
| Д. |
мантбрэ́цыі |
мантбрэ́цыям |
| В. |
мантбрэ́цыю |
мантбрэ́цыі |
| Т. |
мантбрэ́цыяй мантбрэ́цыяю |
мантбрэ́цыямі |
| М. |
мантбрэ́цыі |
мантбрэ́цыях |
Крыніцы:
piskunou2012.
манто́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
манто́ |
манто́ |
| Р. |
манто́ |
манто́ |
| Д. |
манто́ |
манто́ |
| В. |
манто́ |
манто́ |
| Т. |
манто́ |
манто́ |
| М. |
манто́ |
манто́ |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.