Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

проція́шчурны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. проція́шчурны проція́шчурная проція́шчурнае проція́шчурныя
Р. проція́шчурнага проція́шчурнай
проція́шчурнае		 проція́шчурнага проція́шчурных
Д. проція́шчурнаму проція́шчурнай проція́шчурнаму проція́шчурным
В. проція́шчурны (неадуш.)
проція́шчурнага (адуш.)		 проція́шчурную проція́шчурнае проція́шчурныя (неадуш.)
проція́шчурных (адуш.)
Т. проція́шчурным проція́шчурнай
проція́шчурнаю		 проція́шчурным проція́шчурнымі
М. проція́шчурным проція́шчурнай проція́шчурным проція́шчурных

Крыніцы: piskunou2012.

про́цьма

лічэбнік, нескланяльны, колькасны

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

про́цьма

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. про́цьма
Р. про́цьмы
Д. про́цьме
В. про́цьму
Т. про́цьмай
про́цьмаю
М. про́цьме

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

про́цьма

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
про́цьма - -

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

про́цьменны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. про́цьменны про́цьменная про́цьменнае про́цьменныя
Р. про́цьменнага про́цьменнай
про́цьменнае		 про́цьменнага про́цьменных
Д. про́цьменнаму про́цьменнай про́цьменнаму про́цьменным
В. про́цьменны (неадуш.)
про́цьменнага (адуш.)		 про́цьменную про́цьменнае про́цьменныя (неадуш.)
про́цьменных (адуш.)
Т. про́цьменным про́цьменнай
про́цьменнаю		 про́цьменным про́цьменнымі
М. про́цьменным про́цьменнай про́цьменным про́цьменных

Крыніцы: piskunou2012.

про́цяг

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. про́цяг
Р. про́цягу
Д. про́цягу
В. про́цяг
Т. про́цягам
М. про́цягу

Крыніцы: piskunou2012.

про́цягам

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
про́цягам - -

Крыніцы: piskunou2012.

про́чкі

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. про́чкі
Р. про́чак
Д. про́чкам
В. про́чкі
Т. про́чкамі
М. про́чках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

про́чнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. про́чнік про́чнікі
Р. про́чніка про́чнікаў
Д. про́чніку про́чнікам
В. про́чніка про́чнікаў
Т. про́чнікам про́чнікамі
М. про́чніку про́чніках

Крыніцы: piskunou2012.

про́чніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. про́чніца про́чніцы
Р. про́чніцы про́чніц
Д. про́чніцы про́чніцам
В. про́чніцу про́чніц
Т. про́чніцай
про́чніцаю		 про́чніцамі
М. про́чніцы про́чніцах

Крыніцы: piskunou2012.