Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвжзлмнорухыэ’

дваро́вы

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз. мн.
м. -
Н. дваро́вы дваро́выя
Р. дваро́вага дваро́вых
Д. дваро́ваму дваро́вым
В. дваро́вага дваро́вых
Т. дваро́вым дваро́вымі
М. дваро́вым дваро́вых

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Дваро́к

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Дваро́к
Р. Дварка́
Д. Дварку́
В. Дваро́к
Т. Дварко́м
М. Дварку́

дварцо́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дварцо́вы дварцо́вая дварцо́вае дварцо́выя
Р. дварцо́вага дварцо́вай
дварцо́вае		 дварцо́вага дварцо́вых
Д. дварцо́ваму дварцо́вай дварцо́ваму дварцо́вым
В. дварцо́вы (неадуш.) дварцо́вую дварцо́вае дварцо́выя (неадуш.)
Т. дварцо́вым дварцо́вай
дварцо́ваю		 дварцо́вым дварцо́вымі
М. дварцо́вым дварцо́вай дварцо́вым дварцо́вых

Крыніцы: krapivabr2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Дварцо́ўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Дварцо́ўшчына
Р. Дварцо́ўшчыны
Д. Дварцо́ўшчыне
В. Дварцо́ўшчыну
Т. Дварцо́ўшчынай
Дварцо́ўшчынаю
М. Дварцо́ўшчыне

Дварцы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Дварцы́
Р. Дварцо́ў
Д. Дварца́м
В. Дварцы́
Т. Дварца́мі
М. Дварца́х

Дварча́не

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Дварча́не
Р. Дварча́н
Дварча́наў
Д. Дварча́нам
В. Дварча́не
Т. Дварча́намі
М. Дварча́нах

Дварча́ны

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Дварча́ны
Р. Дварча́н
Дварча́наў
Д. Дварча́нам
В. Дварча́ны
Т. Дварча́намі
М. Дварча́нах

Два́рчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Два́рчына
Р. Два́рчына
Д. Два́рчыну
В. Два́рчына
Т. Два́рчынам
М. Два́рчыне

Дварчы́шча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Дварчы́шча
Р. Дварчы́шча
Д. Дварчы́шчу
В. Дварчы́шча
Т. Дварчы́шчам
М. Дварчы́шчы

двары́шча

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. двары́шча двары́шчы
Р. двары́шча двары́шч
двары́шчаў
Д. двары́шчу двары́шчам
В. двары́шча двары́шчы
Т. двары́шчам двары́шчамі
М. двары́шчы двары́шчах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.