праязны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
праязны́ |
праязна́я |
праязно́е |
праязны́я |
| Р. |
праязно́га |
праязно́й праязно́е |
праязно́га |
праязны́х |
| Д. |
праязно́му |
праязно́й |
праязно́му |
праязны́м |
| В. |
праязны́ (неадуш.) праязно́га (адуш.) |
праязну́ю |
праязно́е |
праязны́я (неадуш.) праязны́х (адуш.) |
| Т. |
праязны́м |
праязно́й праязно́ю |
праязны́м |
праязны́мі |
| М. |
праязны́м |
праязно́й |
праязны́м |
праязны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
праялка́віць
‘зрабіць што-небудзь прагорклым, ёлкім’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
праялка́ўлю |
праялка́вім |
| 2-я ас. |
праялка́віш |
праялка́віце |
| 3-я ас. |
праялка́віць |
праялка́вяць |
| Прошлы час |
| м. |
праялка́віў |
праялка́вілі |
| ж. |
праялка́віла |
| н. |
праялка́віла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
праялка́ў |
праялка́ўце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
праялка́віўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
праялка́ўлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
праялка́ўлены |
праялка́ўленая |
праялка́ўленае |
праялка́ўленыя |
| Р. |
праялка́ўленага |
праялка́ўленай праялка́ўленае |
праялка́ўленага |
праялка́ўленых |
| Д. |
праялка́ўленаму |
праялка́ўленай |
праялка́ўленаму |
праялка́ўленым |
| В. |
праялка́ўлены (неадуш.) праялка́ўленага (адуш.) |
праялка́ўленую |
праялка́ўленае |
праялка́ўленыя (неадуш.) праялка́ўленых (адуш.) |
| Т. |
праялка́ўленым |
праялка́ўленай праялка́ўленаю |
праялка́ўленым |
праялка́ўленымі |
| М. |
праялка́ўленым |
праялка́ўленай |
праялка́ўленым |
праялка́ўленых |
Крыніцы:
piskunou2012.
праялчэ́ць
‘зрабіцца прагорклым, ёлкім’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
праялчэ́е |
праялчэ́юць |
| Прошлы час |
| м. |
праялчэ́ў |
праялчэ́лі |
| ж. |
праялчэ́ла |
| н. |
праялчэ́ла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
праялчэ́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
праясне́лы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
праясне́лы |
праясне́лая |
праясне́лае |
праясне́лыя |
| Р. |
праясне́лага |
праясне́лай праясне́лае |
праясне́лага |
праясне́лых |
| Д. |
праясне́ламу |
праясне́лай |
праясне́ламу |
праясне́лым |
| В. |
праясне́лы (неадуш.) праясне́лага (адуш.) |
праясне́лую |
праясне́лае |
праясне́лыя (неадуш.) праясне́лых (адуш.) |
| Т. |
праясне́лым |
праясне́лай праясне́лаю |
праясне́лым |
праясне́лымі |
| М. |
праясне́лым |
праясне́лай |
праясне́лым |
праясне́лых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прая́сненасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прая́сненасць |
| Р. |
прая́сненасці |
| Д. |
прая́сненасці |
| В. |
прая́сненасць |
| Т. |
прая́сненасцю |
| М. |
прая́сненасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
праясне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
праясне́нне |
праясне́нні |
| Р. |
праясне́ння |
праясне́нняў |
| Д. |
праясне́нню |
праясне́нням |
| В. |
праясне́нне |
праясне́нні |
| Т. |
праясне́ннем |
праясне́ннямі |
| М. |
праясне́нні |
праясне́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прая́снены
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прая́снены |
прая́сненая |
прая́сненае |
прая́сненыя |
| Р. |
прая́сненага |
прая́сненай прая́сненае |
прая́сненага |
прая́сненых |
| Д. |
прая́сненаму |
прая́сненай |
прая́сненаму |
прая́сненым |
| В. |
прая́снены (неадуш.) прая́сненага (адуш.) |
прая́сненую |
прая́сненае |
прая́сненыя (неадуш.) прая́сненых (адуш.) |
| Т. |
прая́сненым |
прая́сненай прая́сненаю |
прая́сненым |
прая́сненымі |
| М. |
прая́сненым |
прая́сненай |
прая́сненым |
прая́сненых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.