Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абвжзлмнорухыэ’

дба́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дба́лы дба́лая дба́лае дба́лыя
Р. дба́лага дба́лай
дба́лае		 дба́лага дба́лых
Д. дба́ламу дба́лай дба́ламу дба́лым
В. дба́лы (неадуш.)
дба́лага (адуш.)		 дба́лую дба́лае дба́лыя (неадуш.)
дба́лых (адуш.)
Т. дба́лым дба́лай
дба́лаю		 дба́лым дба́лымі
М. дба́лым дба́лай дба́лым дба́лых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

дба́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дба́нне
Р. дба́ння
Д. дба́нню
В. дба́нне
Т. дба́ннем
М. дба́нні

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дба́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. дба́ю дба́ем
2-я ас. дба́еш дба́еце
3-я ас. дба́е дба́юць
Прошлы час
м. дба́ў дба́лі
ж. дба́ла
н. дба́ла
Дзеепрыслоўе
цяп. час дба́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

два́

лічэбнік, колькасны

мн.
м. ж. н.
Н. два́ дзве́ два́
Р. дву́х дзвю́х дву́х
Д. дву́м дзвю́м дву́м
В. дву́х (адуш.)
два́ (неадуш.)		 дзвю́х (адуш.)
дзве́ (неадуш.)		 дву́х
Т. двума́ дзвюма́ двума́
М. дву́х дзвю́х дву́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

двае́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. двае́нне
Р. двае́ння
Д. двае́нню
В. двае́нне
Т. двае́ннем
М. двае́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дваі́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дваі́льны дваі́льная дваі́льнае дваі́льныя
Р. дваі́льнага дваі́льнай
дваі́льнае		 дваі́льнага дваі́льных
Д. дваі́льнаму дваі́льнай дваі́льнаму дваі́льным
В. дваі́льны (неадуш.)
дваі́льнага (адуш.)		 дваі́льную дваі́льнае дваі́льныя (неадуш.)
дваі́льных (адуш.)
Т. дваі́льным дваі́льнай
дваі́льнаю		 дваі́льным дваі́льнымі
М. дваі́льным дваі́льнай дваі́льным дваі́льных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

дваі́ста

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
дваі́ста дваі́сцей -

Крыніцы: piskunou2012.

дваі́стасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. дваі́стасць
Р. дваі́стасці
Д. дваі́стасці
В. дваі́стасць
Т. дваі́стасцю
М. дваі́стасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дваі́сты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дваі́сты дваі́стая дваі́стае дваі́стыя
Р. дваі́стага дваі́стай
дваі́стае		 дваі́стага дваі́стых
Д. дваі́стаму дваі́стай дваі́стаму дваі́стым
В. дваі́сты (неадуш.)
дваі́стага (адуш.)		 дваі́стую дваі́стае дваі́стыя (неадуш.)
дваі́стых (адуш.)
Т. дваі́стым дваі́стай
дваі́стаю		 дваі́стым дваі́стымі
М. дваі́стым дваі́стай дваі́стым дваі́стых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

дваі́сты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дваі́сты дваі́стая дваі́стае дваі́стыя
Р. дваі́стага дваі́стай
дваі́стае		 дваі́стага дваі́стых
Д. дваі́стаму дваі́стай дваі́стаму дваі́стым
В. дваі́сты (неадуш.)
дваі́стага (адуш.)		 дваі́стую дваі́стае дваі́стыя (неадуш.)
дваі́стых (адуш.)
Т. дваі́стым дваі́стай
дваі́стаю		 дваі́стым дваі́стымі
М. дваі́стым дваі́стай дваі́стым дваі́стых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.