Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’
ажоуыэ

прысу́д

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прысу́д прысу́ды
Р. прысу́ду прысу́даў
Д. прысу́ду прысу́дам
В. прысу́д прысу́ды
Т. прысу́дам прысу́дамі
М. прысу́дзе прысу́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прысу́джаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прысу́джаны прысу́джаная прысу́джанае прысу́джаныя
Р. прысу́джанага прысу́джанай
прысу́джанае		 прысу́джанага прысу́джаных
Д. прысу́джанаму прысу́джанай прысу́джанаму прысу́джаным
В. прысу́джаны (неадуш.)
прысу́джанага (адуш.)		 прысу́джаную прысу́джанае прысу́джаныя (неадуш.)
прысу́джаных (адуш.)
Т. прысу́джаным прысу́джанай
прысу́джанаю		 прысу́джаным прысу́джанымі
М. прысу́джаным прысу́джанай прысу́джаным прысу́джаных

Крыніцы: piskunou2012.

прысу́джаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прысу́джаны прысу́джаная прысу́джанае прысу́джаныя
Р. прысу́джанага прысу́джанай
прысу́джанае		 прысу́джанага прысу́джаных
Д. прысу́джанаму прысу́джанай прысу́джанаму прысу́джаным
В. прысу́джаны (неадуш.)
прысу́джанага (адуш.)		 прысу́джаную прысу́джанае прысу́джаныя (неадуш.)
прысу́джаных (адуш.)
Т. прысу́джаным прысу́джанай
прысу́джанаю		 прысу́джаным прысу́джанымі
М. прысу́джаным прысу́джанай прысу́джаным прысу́джаных

Кароткая форма: прысу́джана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прысуджа́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прысуджа́ецца прысуджа́юцца
Прошлы час
м. прысуджа́ўся прысуджа́ліся
ж. прысуджа́лася
н. прысуджа́лася

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прысуджа́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прысуджа́ю прысуджа́ем
2-я ас. прысуджа́еш прысуджа́еце
3-я ас. прысуджа́е прысуджа́юць
Прошлы час
м. прысуджа́ў прысуджа́лі
ж. прысуджа́ла
н. прысуджа́ла
Загадны лад
2-я ас. прысуджа́й прысуджа́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прысуджа́ючы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прысу́джвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прысу́джваецца прысу́джваюцца
Прошлы час
м. прысу́джваўся прысу́джваліся
ж. прысу́джвалася
н. прысу́джвалася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прысу́джваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прысу́джваю прысу́джваем
2-я ас. прысу́джваеш прысу́джваеце
3-я ас. прысу́джвае прысу́джваюць
Прошлы час
м. прысу́джваў прысу́джвалі
ж. прысу́джвала
н. прысу́джвала
Загадны лад
2-я ас. прысу́джвай прысу́джвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прысу́джваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прысуджэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прысуджэ́нне
Р. прысуджэ́ння
Д. прысуджэ́нню
В. прысуджэ́нне
Т. прысуджэ́ннем
М. прысуджэ́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прысудзі́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прысуджу́ прысу́дзім
2-я ас. прысу́дзіш прысу́дзіце
3-я ас. прысу́дзіць прысу́дзяць
Прошлы час
м. прысудзі́ў прысудзі́лі
ж. прысудзі́ла
н. прысудзі́ла
Загадны лад
2-я ас. прысудзі́ прысудзі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прысудзі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прысу́дна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
прысу́дна - -

Крыніцы: piskunou2012.