прасцё́баць
‘адхвастаць, пабіць чым-небудзь гнуткім каго-небудзь, што-небудзь; высмеяць каго-небудзь, што-небудзь; прайсці (пра дождж і пад.)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прасцё́баю |
прасцё́баем |
| 2-я ас. |
прасцё́баеш |
прасцё́баеце |
| 3-я ас. |
прасцё́бае |
прасцё́баюць |
| Прошлы час |
| м. |
прасцё́баў |
прасцё́балі |
| ж. |
прасцё́бала |
| н. |
прасцё́бала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прасцё́бай |
прасцё́байце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прасцё́баўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прасцё́бванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прасцё́бванне |
| Р. |
прасцё́бвання |
| Д. |
прасцё́бванню |
| В. |
прасцё́бванне |
| Т. |
прасцё́бваннем |
| М. |
прасцё́бванні |
Крыніцы:
piskunou2012.
прасцё́бваць
‘хвастаць, біць чым-небудзь гнуткім каго-небудзь, што-небудзь; высмейваць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прасцё́бваю |
прасцё́бваем |
| 2-я ас. |
прасцё́бваеш |
прасцё́бваеце |
| 3-я ас. |
прасцё́бвае |
прасцё́бваюць |
| Прошлы час |
| м. |
прасцё́бваў |
прасцё́бвалі |
| ж. |
прасцё́бвала |
| н. |
прасцё́бвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прасцё́бвай |
прасцё́бвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прасцё́бваючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прасцё́бка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прасцё́бка |
| Р. |
прасцё́бкі |
| Д. |
прасцё́бцы |
| В. |
прасцё́бку |
| Т. |
прасцё́бкай прасцё́бкаю |
| М. |
прасцё́бцы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Прасці́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Прасці́ |
| Р. |
Прасцё́ў |
| Д. |
Прасця́м |
| В. |
Прасці́ |
| Т. |
Прасця́мі |
| М. |
Прасця́х |
пра́сці
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
праду́ |
прадзё́м |
| 2-я ас. |
прадзе́ш |
прадзяце́ |
| 3-я ас. |
прадзе́ |
праду́ць |
| Прошлы час |
| м. |
пра́ў |
пра́лі |
| ж. |
пра́ла |
| н. |
пра́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прадзі́ |
прадзі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
прадучы́ |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прасціна́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прасціна́ |
прасціны́ про́сціны |
| Р. |
прасціны́ |
про́сцін |
| Д. |
прасціне́ |
про́сцінам |
| В. |
прасціну́ |
прасціны́ про́сціны |
| Т. |
прасціно́й прасціно́ю |
про́сцінамі |
| М. |
прасціне́ |
про́сцінах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прасці́начка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прасці́начка |
прасці́начкі |
| Р. |
прасці́начкі |
прасці́начак |
| Д. |
прасці́начцы |
прасці́начкам |
| В. |
прасці́начку |
прасці́начкі |
| Т. |
прасці́начкай прасці́начкаю |
прасці́начкамі |
| М. |
прасці́начцы |
прасці́начках |
Крыніцы:
piskunou2012.
прасці́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прасці́нка |
прасці́нкі |
| Р. |
прасці́нкі |
прасці́нак |
| Д. |
прасці́нцы |
прасці́нкам |
| В. |
прасці́нку |
прасці́нкі |
| Т. |
прасці́нкай прасці́нкаю |
прасці́нкамі |
| М. |
прасці́нцы |
прасці́нках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
tsblm1996.