Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

прасталюдзі́н

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прасталюдзі́н прасталюдзі́ны
Р. прасталюдзі́на прасталюдзі́наў
Д. прасталюдзі́ну прасталюдзі́нам
В. прасталюдзі́на прасталюдзі́наў
Т. прасталюдзі́нам прасталюдзі́намі
М. прасталюдзі́не прасталюдзі́нах

Іншыя варыянты: прасталю́дзін.

Крыніцы: nazounik2008, sbm2012.

прасталю́дзінка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. прасталю́дзінка прасталю́дзінкі
Р. прасталю́дзінкі прасталю́дзінак
Д. прасталю́дзінцы прасталю́дзінкам
В. прасталю́дзінку прасталю́дзінак
Т. прасталю́дзінкай
прасталю́дзінкаю		 прасталю́дзінкамі
М. прасталю́дзінцы прасталю́дзінках

Крыніцы: piskunou2012.

прастамо́ўе

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прастамо́ўе
Р. прастамо́ўя
Д. прастамо́ўю
В. прастамо́ўе
Т. прастамо́ўем
М. прастамо́ўі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прастамо́ўна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
прастамо́ўна - -

Крыніцы: piskunou2012.

прастамо́ўны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прастамо́ўны прастамо́ўная прастамо́ўнае прастамо́ўныя
Р. прастамо́ўнага прастамо́ўнай
прастамо́ўнае		 прастамо́ўнага прастамо́ўных
Д. прастамо́ўнаму прастамо́ўнай прастамо́ўнаму прастамо́ўным
В. прастамо́ўны (неадуш.)
прастамо́ўнага (адуш.)		 прастамо́ўную прастамо́ўнае прастамо́ўныя (неадуш.)
прастамо́ўных (адуш.)
Т. прастамо́ўным прастамо́ўнай
прастамо́ўнаю		 прастамо́ўным прастамо́ўнымі
М. прастамо́ўным прастамо́ўнай прастамо́ўным прастамо́ўных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прастарне́йшы

прыметнік, якасны, вышэйшая cтупень параўнання

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прастарне́йшы прастарне́йшая прастарне́йшае прастарне́йшыя
Р. прастарне́йшага прастарне́йшай
прастарне́йшае		 прастарне́йшага прастарне́йшых
Д. прастарне́йшаму прастарне́йшай прастарне́йшаму прастарне́йшым
В. прастарне́йшы (неадуш.)
прастарне́йшага (адуш.)		 прастарне́йшую прастарне́йшае прастарне́йшыя (неадуш.)
прастарне́йшых (адуш.)
Т. прастарне́йшым прастарне́йшай
прастарне́йшаю		 прастарне́йшым прастарне́йшымі
М. прастарне́йшым прастарне́йшай прастарне́йшым прастарне́йшых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прастарне́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прастарне́е прастарне́юць
Прошлы час
м. прастарне́ў прастарне́лі
ж. прастарне́ла
н. прастарне́ла

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прастары́

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прастары́ прастара́я прастаро́е прастары́я
Р. прастаро́га прастаро́й
прастаро́е		 прастаро́га прастары́х
Д. прастаро́му прастаро́й прастаро́му прастары́м
В. прастары́ (неадуш.)
прастаро́га (адуш.)		 прастару́ю прастаро́е прастары́я (неадуш.)
прастары́х (адуш.)
Т. прастары́м прастаро́й
прастаро́ю		 прастары́м прастары́мі
М. прастары́м прастаро́й прастары́м прастары́х

Крыніцы: piskunou2012.

прастарэ́ка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. прастарэ́ка прастарэ́кі
Р. прастарэ́кі прастарэ́к
Д. прастарэ́цы прастарэ́кам
В. прастарэ́ку прастарэ́к
Т. прастарэ́кай
прастарэ́каю		 прастарэ́камі
М. прастарэ́цы прастарэ́ках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

прастарэ́ка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. прастарэ́ка прастарэ́кі
Р. прастарэ́кі прастарэ́к
Д. прастарэ́ку прастарэ́кам
В. прастарэ́ку прастарэ́к
Т. прастарэ́кам прастарэ́камі
М. прастарэ́ку прастарэ́ках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.