некантралю́емы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
некантралю́емы |
некантралю́емая |
некантралю́емае |
некантралю́емыя |
| Р. |
некантралю́емага |
некантралю́емай некантралю́емае |
некантралю́емага |
некантралю́емых |
| Д. |
некантралю́емаму |
некантралю́емай |
некантралю́емаму |
некантралю́емым |
| В. |
некантралю́емы (неадуш.) |
некантралю́емую |
некантралю́емае |
некантралю́емыя (неадуш.) |
| Т. |
некантралю́емым |
некантралю́емай некантралю́емаю |
некантралю́емым |
некантралю́емымі |
| М. |
некантралю́емым |
некантралю́емай |
некантралю́емым |
некантралю́емых |
Крыніцы:
prym2009,
sbm2012.
некантралява́насць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
некантралява́насць |
| Р. |
некантралява́насці |
| Д. |
некантралява́насці |
| В. |
некантралява́насць |
| Т. |
некантралява́насцю |
| М. |
некантралява́насці |
Крыніцы:
piskunou2012.
некантралява́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
некантралява́ны |
некантралява́ная |
некантралява́нае |
некантралява́ныя |
| Р. |
некантралява́нага |
некантралява́най некантралява́нае |
некантралява́нага |
некантралява́ных |
| Д. |
некантралява́наму |
некантралява́най |
некантралява́наму |
некантралява́ным |
| В. |
некантралява́ны (неадуш.) некантралява́нага (адуш.) |
некантралява́ную |
некантралява́нае |
некантралява́ныя (неадуш.) некантралява́ных (адуш.) |
| Т. |
некантралява́ным |
некантралява́най некантралява́наю |
некантралява́ным |
некантралява́нымі |
| М. |
некантралява́ным |
некантралява́най |
некантралява́ным |
некантралява́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
неканфлі́ктна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| неканфлі́ктна |
- |
- |