Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авклмнопртухчыэ-
аоуыэ

Шчыпцы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Шчыпцы́
Р. Шчыпцо́ў
Д. Шчыпца́м
В. Шчыпцы́
Т. Шчыпца́мі
М. Шчыпца́х

шчы́пчыкі

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. шчы́пчыкі
Р. шчы́пчыкаў
Д. шчы́пчыкам
В. шчы́пчыкі
Т. шчы́пчыкамі
М. шчы́пчыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

шчы́ра

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
шчы́ра шчырэ́й найшчырэ́й

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

шчырава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. шчырава́нне
Р. шчырава́ння
Д. шчырава́нню
В. шчырава́нне
Т. шчырава́ннем
М. шчырава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

шчырава́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. шчыру́ю шчыру́ем
2-я ас. шчыру́еш шчыру́еце
3-я ас. шчыру́е шчыру́юць
Прошлы час
м. шчырава́ў шчырава́лі
ж. шчырава́ла
н. шчырава́ла
Загадны лад
2-я ас. шчыру́й шчыру́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час шчыру́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

шчыраве́рна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
шчыраве́рна - -

Крыніцы: piskunou2012.

шчыраве́рны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шчыраве́рны шчыраве́рная шчыраве́рнае шчыраве́рныя
Р. шчыраве́рнага шчыраве́рнай
шчыраве́рнае		 шчыраве́рнага шчыраве́рных
Д. шчыраве́рнаму шчыраве́рнай шчыраве́рнаму шчыраве́рным
В. шчыраве́рны (неадуш.)
шчыраве́рнага (адуш.)		 шчыраве́рную шчыраве́рнае шчыраве́рныя (неадуш.)
шчыраве́рных (адуш.)
Т. шчыраве́рным шчыраве́рнай
шчыраве́рнаю		 шчыраве́рным шчыраве́рнымі
М. шчыраве́рным шчыраве́рнай шчыраве́рным шчыраве́рных

Крыніцы: piskunou2012.

шчыраві́та

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
шчыраві́та - -

Крыніцы: piskunou2012.

шчыраві́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. шчыраві́тасць
Р. шчыраві́тасці
Д. шчыраві́тасці
В. шчыраві́тасць
Т. шчыраві́тасцю
М. шчыраві́тасці

Крыніцы: piskunou2012.

шчыраві́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шчыраві́ты шчыраві́тая шчыраві́тае шчыраві́тыя
Р. шчыраві́тага шчыраві́тай
шчыраві́тае		 шчыраві́тага шчыраві́тых
Д. шчыраві́таму шчыраві́тай шчыраві́таму шчыраві́тым
В. шчыраві́ты (неадуш.)
шчыраві́тага (адуш.)		 шчыраві́тую шчыраві́тае шчыраві́тыя (неадуш.)
шчыраві́тых (адуш.)
Т. шчыраві́тым шчыраві́тай
шчыраві́таю		 шчыраві́тым шчыраві́тымі
М. шчыраві́тым шчыраві́тай шчыраві́тым шчыраві́тых

Крыніцы: piskunou2012.