Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

пранцава́ты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. пранцава́ты пранцава́тая пранцава́тае пранцава́тыя
Р. пранцава́тага пранцава́тай
пранцава́тае		 пранцава́тага пранцава́тых
Д. пранцава́таму пранцава́тай пранцава́таму пранцава́тым
В. пранцава́ты (неадуш.)
пранцава́тага (адуш.)		 пранцава́тую пранцава́тае пранцава́тыя (неадуш.)
пранцава́тых (адуш.)
Т. пранцава́тым пранцава́тай
пранцава́таю		 пранцава́тым пранцава́тымі
М. пранцава́тым пранцава́тай пранцава́тым пранцава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пра́нцы

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. пра́нцы
Р. пра́нцаў
Д. пра́нцам
В. пра́нцы
Т. пра́нцамі
М. пра́нцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Пранчакі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Пранчакі́
Р. Пранчако́ў
Д. Пранчака́м
В. Пранчакі́
Т. Пранчака́мі
М. Пранчака́х

Пранчэ́йкава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Пранчэ́йкава
Р. Пранчэ́йкава
Д. Пранчэ́йкаву
В. Пранчэ́йкава
Т. Пранчэ́йкавам
М. Пранчэ́йкаве

праны́ра

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. праны́ра праны́ры
Р. праны́ры праны́р
Д. праны́ры праны́рам
В. праны́ру праны́р
Т. праны́рай
праны́раю		 праны́рамі
М. праны́ры праны́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

праны́ра

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. праны́ра праны́ры
Р. праны́ры праны́р
Д. праны́ру праны́рам
В. праны́ру праны́р
Т. праны́рам праны́рамі
М. праны́ру праны́рах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

праны́рліва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
праны́рліва праны́рлівей -

праны́рлівасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. праны́рлівасць
Р. праны́рлівасці
Д. праны́рлівасці
В. праны́рлівасць
Т. праны́рлівасцю
М. праны́рлівасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

праны́рлівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. праны́рлівы праны́рлівая праны́рлівае праны́рлівыя
Р. праны́рлівага праны́рлівай
праны́рлівае		 праны́рлівага праны́рлівых
Д. праны́рліваму праны́рлівай праны́рліваму праны́рлівым
В. праны́рлівы (неадуш.)
праны́рлівага (адуш.)		 праны́рлівую праны́рлівае праны́рлівыя (неадуш.)
праны́рлівых (адуш.)
Т. праны́рлівым праны́рлівай
праны́рліваю		 праны́рлівым праны́рлівымі
М. праны́рлівым праны́рлівай праны́рлівым праны́рлівых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пранырну́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пранырну́ пранырнё́м
2-я ас. пранырне́ш пранырняце́
3-я ас. пранырне́ пранырну́ць
Прошлы час
м. пранырну́ў пранырну́лі
ж. пранырну́ла
н. пранырну́ла
Загадны лад
2-я ас. пранырні́ пранырні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час пранырну́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.