праны́ра
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
| праны́ра | праны́ры | |
| праны́ры | праны́р | |
| праны́ру | праны́рам | |
| праны́ру | праны́р | |
| праны́рам | праны́рамі | |
| праны́ру | праны́рах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)