Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

праніза́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. праніжу́ся прані́жамся
2-я ас. прані́жашся прані́жацеся
3-я ас. прані́жацца прані́жуцца
Прошлы час
м. праніза́ўся праніза́ліся
ж. праніза́лася
н. праніза́лася
Дзеепрыслоўе
прош. час праніза́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

праніза́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. праніжу́ прані́жам
2-я ас. прані́жаш прані́жаце
3-я ас. прані́жа прані́жуць
Прошлы час
м. праніза́ў праніза́лі
ж. праніза́ла
н. праніза́ла
Загадны лад
2-я ас. прані́ж прані́жце
Дзеепрыслоўе
прош. час праніза́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прані́званне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прані́званне
Р. прані́звання
Д. прані́званню
В. прані́званне
Т. прані́званнем
М. прані́званні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

прані́звацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прані́зваецца прані́зваюцца
Прошлы час
м. прані́зваўся прані́зваліся
ж. прані́звалася
н. прані́звалася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прані́зваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прані́зваю прані́зваем
2-я ас. прані́зваеш прані́зваеце
3-я ас. прані́звае прані́зваюць
Прошлы час
м. прані́зваў прані́звалі
ж. прані́звала
н. прані́звала
Загадны лад
2-я ас. прані́звай прані́звайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прані́зваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прані́зліва

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
прані́зліва прані́злівей -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

прані́злівасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. прані́злівасць
Р. прані́злівасці
Д. прані́злівасці
В. прані́злівасць
Т. прані́злівасцю
М. прані́злівасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прані́злівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прані́злівы прані́злівая прані́злівае прані́злівыя
Р. прані́злівага прані́злівай
прані́злівае		 прані́злівага прані́злівых
Д. прані́зліваму прані́злівай прані́зліваму прані́злівым
В. прані́злівы (неадуш.)
прані́злівага (адуш.)		 прані́злівую прані́злівае прані́злівыя (неадуш.)
прані́злівых (адуш.)
Т. прані́злівым прані́злівай
прані́зліваю		 прані́злівым прані́злівымі
М. прані́злівым прані́злівай прані́злівым прані́злівых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

пра́нік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пра́нік пра́нікі
Р. пра́ніка пра́нікаў
Д. пра́ніку пра́нікам
В. пра́нік пра́нікі
Т. пра́нікам пра́нікамі
М. пра́ніку пра́ніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

праніка́льна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
праніка́льна - -