трука́чка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| трука́чка | трука́чкі | |
| трука́чкі | трука́чак | |
| трука́чцы | трука́чкам | |
| трука́чку | трука́чак | |
| трука́чкай трука́чкаю |
трука́чкамі | |
| трука́чцы | трука́чках |
Крыніцы:
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Скарачэннітру́м
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| тру́м | тру́мы | |
| тру́ма | тру́маў | |
| тру́му | тру́мам | |
| тру́м | тру́мы | |
| тру́мам | тру́мамі | |
| тру́ме | тру́мах |
Крыніцы:
тру́мавы
прыметнік, адносны
| тру́мавы | тру́мавая | тру́мавае | тру́мавыя | |
| тру́мавага | тру́мавай тру́мавае |
тру́мавага | тру́мавых | |
| тру́маваму | тру́мавай | тру́маваму | тру́мавым | |
| тру́мавы ( тру́мавага ( |
тру́мавую | тру́мавае | тру́мавыя ( тру́мавых ( |
|
| тру́мавым | тру́мавай тру́маваю |
тру́мавым | тру́мавымі | |
| тру́мавым | тру́мавай | тру́мавым | тру́мавых | |
Крыніцы:
тру́ман
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| тру́ман | тру́маны | |
| тру́мана | тру́манаў | |
| тру́ману | тру́манам | |
| тру́ман | тру́маны | |
| тру́манам | тру́манамі | |
| тру́мане | тру́манах |
Крыніцы:
тру́мканне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| тру́мканне | |
| тру́мкання | |
| тру́мканню | |
| тру́мканне | |
| тру́мканнем | |
| тру́мканні |
Крыніцы:
тру́мкаць
‘няўмела іграць на музычным інструменце’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| тру́мкаю | тру́мкаем | |
| тру́мкаеш | тру́мкаеце | |
| тру́мкае | тру́мкаюць | |
| Прошлы час | ||
| тру́мкаў | тру́мкалі | |
| тру́мкала | ||
| тру́мкала | ||
| Загадны лад | ||
| тру́мкай | тру́мкайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| тру́мкаючы | ||
Крыніцы:
тру́мны
прыметнік, адносны
| тру́мны | тру́мная | тру́мнае | тру́мныя | |
| тру́мнага | тру́мнай тру́мнае |
тру́мнага | тру́мных | |
| тру́мнаму | тру́мнай | тру́мнаму | тру́мным | |
| тру́мны ( тру́мнага ( |
тру́мную | тру́мнае | тру́мныя ( тру́мных ( |
|
| тру́мным | тру́мнай тру́мнаю |
тру́мным | тру́мнымі | |
| тру́мным | тру́мнай | тру́мным | тру́мных | |
Крыніцы:
трумо́
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, нескланяльны
| трумо́ | трумо́ | |
| трумо́ | трумо́ | |
| трумо́ | трумо́ | |
| трумо́ | трумо́ | |
| трумо́ | трумо́ | |
| трумо́ | трумо́ |
Крыніцы:
Тру́мпічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Тру́мпічы | |
| Тру́мпіч Тру́мпічаў |
|
| Тру́мпічам | |
| Тру́мпічы | |
| Тру́мпічамі | |
| Тру́мпічах |
Тру́мпішкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Тру́мпішкі | |
| Тру́мпішак Тру́мпішкаў |
|
| Тру́мпішкам | |
| Тру́мпішкі | |
| Тру́мпішкамі | |
| Тру́мпішках |