прамакну́ты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прамакну́ты |
прамакну́тая |
прамакну́тае |
прамакну́тыя |
| Р. |
прамакну́тага |
прамакну́тай прамакну́тае |
прамакну́тага |
прамакну́тых |
| Д. |
прамакну́таму |
прамакну́тай |
прамакну́таму |
прамакну́тым |
| В. |
прамакну́ты (неадуш.) прамакну́тага (адуш.) |
прамакну́тую |
прамакну́тае |
прамакну́тыя (неадуш.) прамакну́тых (адуш.) |
| Т. |
прамакну́тым |
прамакну́тай прамакну́таю |
прамакну́тым |
прамакну́тымі |
| М. |
прамакну́тым |
прамакну́тай |
прамакну́тым |
прамакну́тых |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
прамакну́ты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прамакну́ты |
прамакну́тая |
прамакну́тае |
прамакну́тыя |
| Р. |
прамакну́тага |
прамакну́тай прамакну́тае |
прамакну́тага |
прамакну́тых |
| Д. |
прамакну́таму |
прамакну́тай |
прамакну́таму |
прамакну́тым |
| В. |
прамакну́ты (неадуш.) прамакну́тага (адуш.) |
прамакну́тую |
прамакну́тае |
прамакну́тыя (неадуш.) прамакну́тых (адуш.) |
| Т. |
прамакну́тым |
прамакну́тай прамакну́таю |
прамакну́тым |
прамакну́тымі |
| М. |
прамакну́тым |
прамакну́тай |
прамакну́тым |
прамакну́тых |
Кароткая форма: прамакну́та.
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
прамакну́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прамакну́ |
прамакнё́м |
| 2-я ас. |
прамакне́ш |
прамакняце́ |
| 3-я ас. |
прамакне́ |
прамакну́ць |
| Прошлы час |
| м. |
прамакну́ў |
прамакну́лі |
| ж. |
прамакну́ла |
| н. |
прамакну́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прамакні́ |
прамакні́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прамакну́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прамакры́лыя
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, субстантываваны множналікавы, ад’ектыўнае скланенне
|
мн. |
| - |
| Н. |
прамакры́лыя |
| Р. |
прамакры́лых |
| Д. |
прамакры́лым |
| В. |
прамакры́лых |
| Т. |
прамакры́лымі |
| М. |
прамакры́лых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012.
прамаку́тнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прамаку́тнік |
прамаку́тнікі |
| Р. |
прамаку́тніка |
прамаку́тнікаў |
| Д. |
прамаку́тніку |
прамаку́тнікам |
| В. |
прамаку́тнік |
прамаку́тнікі |
| Т. |
прамаку́тнікам |
прамаку́тнікамі |
| М. |
прамаку́тніку |
прамаку́тніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
прамалаці́ць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прамалачу́ |
прамало́цім |
| 2-я ас. |
прамало́ціш |
прамало́ціце |
| 3-я ас. |
прамало́ціць |
прамало́цяць |
| Прошлы час |
| м. |
прамалаці́ў |
прамалаці́лі |
| ж. |
прамалаці́ла |
| н. |
прамалаці́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прамалаці́ |
прамалаці́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прамалаці́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прамалё́ваны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прамалё́ваны |
прамалё́ваная |
прамалё́ванае |
прамалё́ваныя |
| Р. |
прамалё́ванага |
прамалё́ванай прамалё́ванае |
прамалё́ванага |
прамалё́ваных |
| Д. |
прамалё́ванаму |
прамалё́ванай |
прамалё́ванаму |
прамалё́ваным |
| В. |
прамалё́ваны прамалё́ванага |
прамалё́ваную |
прамалё́ванае |
прамалё́ваныя прамалё́ваных |
| Т. |
прамалё́ваным |
прамалё́ванай прамалё́ванаю |
прамалё́ваным |
прамалё́ванымі |
| М. |
прамалё́ваным |
прамалё́ванай |
прамалё́ваным |
прамалё́ваных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012.