Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

пралячы́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пралячу́ прале́чым
2-я ас. прале́чыш прале́чыце
3-я ас. прале́чыць прале́чаць
Прошлы час
м. пралячы́ў пралячы́лі
ж. пралячы́ла
н. пралячы́ла
Загадны лад
2-я ас. пралячы́ пралячы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час пралячы́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

пра́ма

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
пра́ма праме́й -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прамаб’ядна́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прамаб’ядна́нне прамаб’ядна́нні
Р. прамаб’ядна́ння прамаб’ядна́нняў
Д. прамаб’ядна́нню прамаб’ядна́нням
В. прамаб’ядна́нне прамаб’ядна́нні
Т. прамаб’ядна́ннем прамаб’ядна́ннямі
М. прамаб’ядна́нні прамаб’ядна́ннях

Крыніцы: piskunou2012.

прамава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прамава́нне
Р. прамава́ння
Д. прамава́нню
В. прамава́нне
Т. прамава́ннем
М. прамава́нні

Крыніцы: piskunou2012.

прамава́ць

‘прасунуць (прасоўваць) каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. праму́ю праму́ем
2-я ас. праму́еш праму́еце
3-я ас. праму́е праму́юць
Прошлы час
м. прамава́ў прамава́лі
ж. прамава́ла
н. прамава́ла
Загадны лад
2-я ас. праму́й праму́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час праму́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

прамава́ць

‘прасунуць (прасоўваць) каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. праму́ю праму́ем
2-я ас. праму́еш праму́еце
3-я ас. праму́е праму́юць
Прошлы час
м. прамава́ў прамава́лі
ж. прамава́ла
н. прамава́ла
Загадны лад
2-я ас. праму́й праму́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час прамава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

прамавуго́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. прамавуго́льнасць
Р. прамавуго́льнасці
Д. прамавуго́льнасці
В. прамавуго́льнасць
Т. прамавуго́льнасцю
М. прамавуго́льнасці

Крыніцы: piskunou2012.

прамавуго́льнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прамавуго́льнік прамавуго́льнікі
Р. прамавуго́льніка прамавуго́льнікаў
Д. прамавуго́льніку прамавуго́льнікам
В. прамавуго́льнік прамавуго́льнікі
Т. прамавуго́льнікам прамавуго́льнікамі
М. прамавуго́льніку прамавуго́льніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прамавуго́льны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прамавуго́льны прамавуго́льная прамавуго́льнае прамавуго́льныя
Р. прамавуго́льнага прамавуго́льнай
прамавуго́льнае		 прамавуго́льнага прамавуго́льных
Д. прамавуго́льнаму прамавуго́льнай прамавуго́льнаму прамавуго́льным
В. прамавуго́льны (неадуш.)
прамавуго́льнага (адуш.)		 прамавуго́льную прамавуго́льнае прамавуго́льныя (неадуш.)
прамавуго́льных (адуш.)
Т. прамавуго́льным прамавуго́льнай
прамавуго́льнаю		 прамавуго́льным прамавуго́льнымі
М. прамавуго́льным прамавуго́льнай прамавуго́льным прамавуго́льных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прамагістра́т

‘асоба, якая займае адпаведную пасаду’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прамагістра́т прамагістра́ты
Р. прамагістра́та прамагістра́таў
Д. прамагістра́ту прамагістра́там
В. прамагістра́та прамагістра́таў
Т. прамагістра́там прамагістра́тамі
М. прамагістра́це прамагістра́тах

Крыніцы: piskunou2012.