нако́льнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| нако́льнік | нако́льнікі | |
| нако́льніка | нако́льнікаў | |
| нако́льніку | нако́льнікам | |
| нако́льніка | нако́льнікаў | |
| нако́льнікам | нако́льнікамі | |
| нако́льніку | нако́льніках |
Крыніцы:
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Скарачэннінако́мканы
прыметнік, якасны
| нако́мканы | нако́мканая | нако́мканае | нако́мканыя | |
| нако́мканага | нако́мканай нако́мканае |
нако́мканага | нако́мканых | |
| нако́мканаму | нако́мканай | нако́мканаму | нако́мканым | |
| нако́мканы ( нако́мканага ( |
нако́мканую | нако́мканае | нако́мканыя ( нако́мканых ( |
|
| нако́мканым | нако́мканай нако́мканаю |
нако́мканым | нако́мканымі | |
| нако́мканым | нако́мканай | нако́мканым | нако́мканых | |
Крыніцы:
нако́мканы
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
| нако́мканы | нако́мканая | нако́мканае | нако́мканыя | |
| нако́мканага | нако́мканай нако́мканае |
нако́мканага | нако́мканых | |
| нако́мканаму | нако́мканай | нако́мканаму | нако́мканым | |
| нако́мканы ( нако́мканага ( |
нако́мканую | нако́мканае | нако́мканыя ( нако́мканых ( |
|
| нако́мканым | нако́мканай нако́мканаю |
нако́мканым | нако́мканымі | |
| нако́мканым | нако́мканай | нако́мканым | нако́мканых | |
Крыніцы:
нако́мчыць
‘пакамячыць што-небудзь у вялікай колькасці’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| нако́мчу | нако́мчым | |
| нако́мчыш | нако́мчыце | |
| нако́мчыць | нако́мчаць | |
| Прошлы час | ||
| нако́мчыў | нако́мчылі | |
| нако́мчыла | ||
| нако́мчыла | ||
| Загадны лад | ||
| нако́мчы | нако́мчыце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| нако́мчыўшы | ||
Крыніцы:
нако́нт
прыназоўнік
Крыніцы:
нако́нта
прыназоўнік
Крыніцы:
нако́паны
прыметнік, адносны
| нако́паны | нако́паная | нако́панае | нако́паныя | |
| нако́панага | нако́панай нако́панае |
нако́панага | нако́паных | |
| нако́панаму | нако́панай | нако́панаму | нако́паным | |
| нако́паны нако́панага |
нако́паную | нако́панае | нако́паныя нако́паных |
|
| нако́паным | нако́панай нако́панаю |
нако́паным | нако́панымі | |
| нако́паным | нако́панай | нако́паным | нако́паных | |
Крыніцы:
нако́паны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
| нако́паны | нако́паная | нако́панае | нако́паныя | |
| нако́панага | нако́панай нако́панае |
нако́панага | нако́паных | |
| нако́панаму | нако́панай | нако́панаму | нако́паным | |
| нако́паны нако́панага |
нако́паную | нако́панае | нако́паныя нако́паных |
|
| нако́паным | нако́панай нако́панаю |
нако́паным | нако́панымі | |
| нако́паным | нако́панай | нако́паным | нако́паных | |
Кароткая форма: нако́пана.
Крыніцы:
нако́пванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| нако́пванне | |
| нако́пвання | |
| нако́пванню | |
| нако́пванне | |
| нако́пваннем | |
| нако́пванні |
Крыніцы:
нако́пвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| - | - | |
| - | - | |
| нако́пваецца | нако́пваюцца | |
| Прошлы час | ||
| нако́пваўся | нако́пваліся | |
| нако́пвалася | ||
| нако́пвалася | ||
Крыніцы: