пракаве́тна
прыслоўе
| пракаве́тна | - | - |
Крыніцы:
пракаве́тна
прыслоўе
| пракаве́тна | - | - |
Крыніцы:
пракаве́тнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| пракаве́тнасць | |
| пракаве́тнасці | |
| пракаве́тнасці | |
| пракаве́тнасць | |
| пракаве́тнасцю | |
| пракаве́тнасці |
Крыніцы:
пракаве́тнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| пракаве́тнік | пракаве́тнікі | |
| пракаве́тніка | пракаве́тнікаў | |
| пракаве́тніку | пракаве́тнікам | |
| пракаве́тніка | пракаве́тнікаў | |
| пракаве́тнікам | пракаве́тнікамі | |
| пракаве́тніку | пракаве́тніках |
Крыніцы:
пракаве́тны
прыметнік, якасны
| пракаве́тны | пракаве́тная | пракаве́тнае | пракаве́тныя | |
| пракаве́тнага | пракаве́тнай пракаве́тнае |
пракаве́тнага | пракаве́тных | |
| пракаве́тнаму | пракаве́тнай | пракаве́тнаму | пракаве́тным | |
| пракаве́тны ( пракаве́тнага ( |
пракаве́тную | пракаве́тнае | пракаве́тныя ( пракаве́тных ( |
|
| пракаве́тным | пракаве́тнай пракаве́тнаю |
пракаве́тным | пракаве́тнымі | |
| пракаве́тным | пракаве́тнай | пракаве́тным | пракаве́тных | |
Крыніцы:
пракаве́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
| пракаве́чнасць | |
| пракаве́чнасці | |
| пракаве́чнасці | |
| пракаве́чнасць | |
| пракаве́чнасцю | |
| пракаве́чнасці |
Крыніцы:
пракаве́чны
прыметнік, якасны
| пракаве́чны | пракаве́чная | пракаве́чнае | пракаве́чныя | |
| пракаве́чнага | пракаве́чнай пракаве́чнае |
пракаве́чнага | пракаве́чных | |
| пракаве́чнаму | пракаве́чнай | пракаве́чнаму | пракаве́чным | |
| пракаве́чны ( пракаве́чнага ( |
пракаве́чную | пракаве́чнае | пракаве́чныя ( пракаве́чных ( |
|
| пракаве́чным | пракаве́чнай пракаве́чнаю |
пракаве́чным | пракаве́чнымі | |
| пракаве́чным | пракаве́чнай | пракаве́чным | пракаве́чных | |
Крыніцы:
пракажо́ная
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
| пракажо́ная | пракажо́ныя | |
| пракажо́най | пракажо́ных | |
| пракажо́най | пракажо́ным | |
| пракажо́ную | пракажо́ных | |
| пракажо́най пракажо́наю |
пракажо́нымі | |
| пракажо́най | пракажо́ных |
Крыніцы:
пракажо́ны
прыметнік, адносны
| пракажо́ны | пракажо́ная | пракажо́нае | пракажо́ныя | |
| пракажо́нага | пракажо́най пракажо́нае |
пракажо́нага | пракажо́ных | |
| пракажо́наму | пракажо́най | пракажо́наму | пракажо́ным | |
| пракажо́ны ( пракажо́нага ( |
пракажо́ную | пракажо́нае | пракажо́ныя ( пракажо́ных ( |
|
| пракажо́ным | пракажо́най пракажо́наю |
пракажо́ным | пракажо́нымі | |
| пракажо́ным | пракажо́най | пракажо́ным | пракажо́ных | |
Крыніцы:
пракажо́ны
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
| пракажо́ны | пракажо́ныя | |
| пракажо́нага | пракажо́ных | |
| пракажо́наму | пракажо́ным | |
| пракажо́нага | пракажо́ных | |
| пракажо́ным | пракажо́нымі | |
| пракажо́ным | пракажо́ных |
Крыніцы:
прака́за
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| прака́за | |
| прака́зы | |
| прака́зе | |
| прака́зу | |
| прака́зай прака́заю |
|
| прака́зе |
Крыніцы: