пракажо́ны
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
| пракажо́ны | пракажо́ныя | |
| пракажо́нага | пракажо́ных | |
| пракажо́наму | пракажо́ным | |
| пракажо́нага | пракажо́ных | |
| пракажо́ным | пракажо́нымі | |
| пракажо́ным | пракажо́ных |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)