валацэ́нька
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
валацэ́нька |
валацэ́нькі |
| Р. |
валацэ́нькі |
валацэ́нек |
| Д. |
валацэ́ньцы |
валацэ́нькам |
| В. |
валацэ́ньку |
валацэ́нькі |
| Т. |
валацэ́нькай валацэ́нькаю |
валацэ́нькамі |
| М. |
валацэ́ньцы |
валацэ́ньках |
Крыніцы:
piskunou2012.
валача́й
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
валача́й |
валача́і |
| Р. |
валача́я |
валача́яў |
| Д. |
валача́ю |
валача́ям |
| В. |
валача́я |
валача́яў |
| Т. |
валача́ем |
валача́ямі |
| М. |
валача́ю |
валача́ях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
валача́шчы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
валача́шчы |
валача́шчая |
валача́шчае |
валача́шчыя |
| Р. |
валача́шчага |
валача́шчай валача́шчае |
валача́шчага |
валача́шчых |
| Д. |
валача́шчаму |
валача́шчай |
валача́шчаму |
валача́шчым |
| В. |
валача́шчы (неадуш.) валача́шчага (адуш.) |
валача́шчую |
валача́шчае |
валача́шчыя (неадуш.) валача́шчых (адуш.) |
| Т. |
валача́шчым |
валача́шчай валача́шчаю |
валача́шчым |
валача́шчымі |
| М. |
валача́шчым |
валача́шчай |
валача́шчым |
валача́шчых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
tsbm1984.
валачо́ба
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
валачо́ба |
| Р. |
валачо́бы |
| Д. |
валачо́бе |
| В. |
валачо́бу |
| Т. |
валачо́бай валачо́баю |
| М. |
валачо́бе |
Крыніцы:
piskunou2012.
валачо́бнае
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
| н. |
| Н. |
валачо́бнае |
| Р. |
валачо́бнага |
| Д. |
валачо́бнаму |
| В. |
валачо́бнае |
| Т. |
валачо́бным |
| М. |
валачо́бным |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012.
валачо́бнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
валачо́бнік |
валачо́бнікі |
| Р. |
валачо́бніка |
валачо́бнікаў |
| Д. |
валачо́бніку |
валачо́бнікам |
| В. |
валачо́бніка |
валачо́бнікаў |
| Т. |
валачо́бнікам |
валачо́бнікамі |
| М. |
валачо́бніку |
валачо́бніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
валачо́бніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
валачо́бніцтва |
| Р. |
валачо́бніцтва |
| Д. |
валачо́бніцтву |
| В. |
валачо́бніцтва |
| Т. |
валачо́бніцтвам |
| М. |
валачо́бніцтве |
Крыніцы:
piskunou2012.