валачо́бніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| валачо́бніцтва | |
| валачо́бніцтва | |
| валачо́бніцтву | |
| валачо́бніцтва | |
| валачо́бніцтвам | |
| валачо́бніцтве |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)