шупатлі́вы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
шупатлі́вы |
шупатлі́вая |
шупатлі́вае |
шупатлі́выя |
| Р. |
шупатлі́вага |
шупатлі́вай шупатлі́вае |
шупатлі́вага |
шупатлі́вых |
| Д. |
шупатлі́ваму |
шупатлі́вай |
шупатлі́ваму |
шупатлі́вым |
| В. |
шупатлі́вы (неадуш.) шупатлі́вага (адуш.) |
шупатлі́вую |
шупатлі́вае |
шупатлі́выя (неадуш.) шупатлі́вых (адуш.) |
| Т. |
шупатлі́вым |
шупатлі́вай шупатлі́ваю |
шупатлі́вым |
шупатлі́вымі |
| М. |
шупатлі́вым |
шупатлі́вай |
шупатлі́вым |
шупатлі́вых |
Іншыя варыянты:
шу́патлівы.
Крыніцы:
piskunou2012.
шу́пачка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шу́пачка |
шу́пачкі |
| Р. |
шу́пачкі |
шу́пачак |
| Д. |
шу́пачцы |
шу́пачкам |
| В. |
шу́пачку |
шу́пачкі |
| Т. |
шу́пачкай шу́пачкаю |
шу́пачкамі |
| М. |
шу́пачцы |
шу́пачках |
Крыніцы:
piskunou2012.
Шупе́йкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Шупе́йкі |
| Р. |
Шупе́ек Шупе́йкаў |
| Д. |
Шупе́йкам |
| В. |
Шупе́йкі |
| Т. |
Шупе́йкамі |
| М. |
Шупе́йках |
Шупе́ні
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Шупе́ні |
| Р. |
Шупе́нь Шупе́няў |
| Д. |
Шупе́ням |
| В. |
Шупе́ні |
| Т. |
Шупе́нямі |
| М. |
Шупе́нях |
шу́пік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шу́пік |
шу́пікі |
| Р. |
шу́піка |
шу́пікаў |
| Д. |
шу́піку |
шу́пікам |
| В. |
шу́пік |
шу́пікі |
| Т. |
шу́пікам |
шу́пікамі |
| М. |
шу́піку |
шу́піках |
Крыніцы:
piskunou2012.
шу́піць
‘шупіць што-небудзь і ў чым-небудзь’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шу́плю |
шу́пім |
| 2-я ас. |
шу́піш |
шу́піце |
| 3-я ас. |
шу́піць |
шу́пяць |
| Прошлы час |
| м. |
шу́піў |
шу́пілі |
| ж. |
шу́піла |
| н. |
шу́піла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шу́п |
шу́пце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
шу́пячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Шуплякі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Шуплякі́ |
| Р. |
Шупляко́ў |
| Д. |
Шупляка́м |
| В. |
Шуплякі́ |
| Т. |
Шупляка́мі |
| М. |
Шупляка́х |
шурава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
шурава́нне |
| Р. |
шурава́ння |
| Д. |
шурава́нню |
| В. |
шурава́нне |
| Т. |
шурава́ннем |
| М. |
шурава́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
шурава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
шуру́ецца |
шуру́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
шурава́ўся |
шурава́ліся |
| ж. |
шурава́лася |
| н. |
шурава́лася |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.