Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя
абвгдеёжзійклмнпрстуўфхцчшюя

сачэ́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. сачэ́нне
Р. сачэ́ння
Д. сачэ́нню
В. сачэ́нне
Т. сачэ́ннем
М. сачэ́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сачэ́нь

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сачэ́нь сачэ́ні
Р. сачня́ сачнё́ў
Д. сачню́ сачня́м
В. сачэ́нь сачэ́ні
Т. сачнё́м сачня́мі
М. сачні́ сачня́х

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сачэ́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. сачэ́ўка
Р. сачэ́ўкі
Д. сачэ́ўцы
В. сачэ́ўку
Т. сачэ́ўкай
сачэ́ўкаю
М. сачэ́ўцы

Крыніцы: piskunou2012.

Са́ша

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. Са́ша Са́шы
Р. Са́шы Са́ш
Д. Са́шы Са́шам
В. Са́шу Са́ш
Т. Са́шай
Са́шаю		 Са́шамі
М. Са́шы Са́шах

Са́ша

назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. Са́ша Са́шы
Р. Са́шы Са́шаў
Д. Са́шу Са́шам
В. Са́шу Са́шаў
Т. Са́шам Са́шамі
М. Са́шу Са́шах

сашва́біць

‘скрасці што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. сашва́блю сашва́бім
2-я ас. сашва́біш сашва́біце
3-я ас. сашва́біць сашва́бяць
Прошлы час
м. сашва́біў сашва́білі
ж. сашва́біла
н. сашва́біла
Загадны лад
2-я ас. сашва́б сашва́бце
Дзеепрыслоўе
прош. час сашва́біўшы

Крыніцы: piskunou2012.

сашкраба́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. сашкраба́ю сашкраба́ем
2-я ас. сашкраба́еш сашкраба́еце
3-я ас. сашкраба́е сашкраба́юць
Прошлы час
м. сашкраба́ў сашкраба́лі
ж. сашкраба́ла
н. сашкраба́ла
Дзеепрыслоўе
цяп. час сашкраба́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

сашмаргну́ты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сашмаргну́ты сашмаргну́тая сашмаргну́тае сашмаргну́тыя
Р. сашмаргну́тага сашмаргну́тай
сашмаргну́тае		 сашмаргну́тага сашмаргну́тых
Д. сашмаргну́таму сашмаргну́тай сашмаргну́таму сашмаргну́тым
В. сашмаргну́ты (неадуш.)
сашмаргну́тага (адуш.)		 сашмаргну́тую сашмаргну́тае сашмаргну́тыя (неадуш.)
сашмаргну́тых (адуш.)
Т. сашмаргну́тым сашмаргну́тай
сашмаргну́таю		 сашмаргну́тым сашмаргну́тымі
М. сашмаргну́тым сашмаргну́тай сашмаргну́тым сашмаргну́тых

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012.

сашмаргну́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сашмаргну́ты сашмаргну́тая сашмаргну́тае сашмаргну́тыя
Р. сашмаргну́тага сашмаргну́тай
сашмаргну́тае		 сашмаргну́тага сашмаргну́тых
Д. сашмаргну́таму сашмаргну́тай сашмаргну́таму сашмаргну́тым
В. сашмаргну́ты (неадуш.)
сашмаргну́тага (адуш.)		 сашмаргну́тую сашмаргну́тае сашмаргну́тыя (неадуш.)
сашмаргну́тых (адуш.)
Т. сашмаргну́тым сашмаргну́тай
сашмаргну́таю		 сашмаргну́тым сашмаргну́тымі
М. сашмаргну́тым сашмаргну́тай сашмаргну́тым сашмаргну́тых

Кароткая форма: сашмаргну́та.

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012.

сашмаргну́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. сашмаргну́ сашмаргнё́м
2-я ас. сашмаргне́ш сашмаргняце́
3-я ас. сашмаргне́ сашмаргну́ць
Прошлы час
м. сашмаргну́ў сашмаргну́лі
ж. сашмаргну́ла
н. сашмаргну́ла
Загадны лад
2-я ас. сашмаргні́ сашмаргні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час сашмаргну́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.