Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёілнорстуфхцчшыэюя’

прадуду́каць

‘ціха прамовіць што-небудзь і без прамога дапаўнення; пэўны час паразмаўляць’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прадуду́каю прадуду́каем
2-я ас. прадуду́каеш прадуду́каеце
3-я ас. прадуду́кае прадуду́каюць
Прошлы час
м. прадуду́каў прадуду́калі
ж. прадуду́кала
н. прадуду́кала
Загадны лад
2-я ас. прадуду́кай прадуду́кайце
Дзеепрыслоўе
прош. час прадуду́каўшы

Крыніцы: piskunou2012.

прадузя́та

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
прадузя́та - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прадузя́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. прадузя́тасць
Р. прадузя́тасці
Д. прадузя́тасці
В. прадузя́тасць
Т. прадузя́тасцю
М. прадузя́тасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прадузя́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прадузя́ты прадузя́тая прадузя́тае прадузя́тыя
Р. прадузя́тага прадузя́тай
прадузя́тае		 прадузя́тага прадузя́тых
Д. прадузя́таму прадузя́тай прадузя́таму прадузя́тым
В. прадузя́ты (неадуш.)
прадузя́тага (адуш.)		 прадузя́тую прадузя́тае прадузя́тыя (неадуш.)
прадузя́тых (адуш.)
Т. прадузя́тым прадузя́тай
прадузя́таю		 прадузя́тым прадузя́тымі
М. прадузя́тым прадузя́тай прадузя́тым прадузя́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прадукава́льны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прадукава́льны прадукава́льная прадукава́льнае прадукава́льныя
Р. прадукава́льнага прадукава́льнай
прадукава́льнае		 прадукава́льнага прадукава́льных
Д. прадукава́льнаму прадукава́льнай прадукава́льнаму прадукава́льным
В. прадукава́льны (неадуш.)
прадукава́льнага (адуш.)		 прадукава́льную прадукава́льнае прадукава́льныя (неадуш.)
прадукава́льных (адуш.)
Т. прадукава́льным прадукава́льнай
прадукава́льнаю		 прадукава́льным прадукава́льнымі
М. прадукава́льным прадукава́льнай прадукава́льным прадукава́льных

Крыніцы: piskunou2012.

прадукава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прадукава́нне
Р. прадукава́ння
Д. прадукава́нню
В. прадукава́нне
Т. прадукава́ннем
М. прадукава́нні

Крыніцы: piskunou2012.

прадукава́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прадуку́ецца прадуку́юцца
Прошлы час
м. прадукава́ўся прадукава́ліся
ж. прадукава́лася
н. прадукава́лася

Крыніцы: piskunou2012.

прадукава́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прадуку́ю прадуку́ем
2-я ас. прадуку́еш прадуку́еце
3-я ас. прадуку́е прадуку́юць
Прошлы час
м. прадукава́ў прадукава́лі
ж. прадукава́ла
н. прадукава́ла
Загадны лад
2-я ас. прадуку́й прадуку́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прадуку́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

праду́кт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. праду́кт праду́кты
Р. праду́кту праду́ктаў
Д. праду́кту праду́ктам
В. праду́кт праду́кты
Т. праду́ктам праду́ктамі
М. праду́кце праду́ктах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прадуктаабме́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. прадуктаабме́н
Р. прадуктаабме́ну
Д. прадуктаабме́ну
В. прадуктаабме́н
Т. прадуктаабме́нам
М. прадуктаабме́не

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.