прападобнаму́чанік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прападобнаму́чанік |
прападобнаму́чанікі |
| Р. |
прападобнаму́чаніка |
прападобнаму́чанікаў |
| Д. |
прападобнаму́чаніку |
прападобнаму́чанікам |
| В. |
прападобнаму́чаніка |
прападобнаму́чанікаў |
| Т. |
прападобнаму́чанікам |
прападобнаму́чанікамі |
| М. |
прападобнаму́чаніку |
прападобнаму́чаніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
прападобнапаку́тнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прападобнапаку́тнік |
прападобнапаку́тнікі |
| Р. |
прападобнапаку́тніка |
прападобнапаку́тнікаў |
| Д. |
прападобнапаку́тніку |
прападобнапаку́тнікам |
| В. |
прападобнапаку́тніка |
прападобнапаку́тнікаў |
| Т. |
прападобнапаку́тнікам |
прападобнапаку́тнікамі |
| М. |
прападобнапаку́тніку |
прападобнапаку́тніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
прападо́бнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прападо́бнасць |
| Р. |
прападо́бнасці |
| Д. |
прападо́бнасці |
| В. |
прападо́бнасць |
| Т. |
прападо́бнасцю |
| М. |
прападо́бнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прападо́бнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прападо́бнік |
прападо́бнікі |
| Р. |
прападо́бніка |
прападо́бнікаў |
| Д. |
прападо́бніку |
прападо́бнікам |
| В. |
прападо́бніка |
прападо́бнікаў |
| Т. |
прападо́бнікам |
прападо́бнікамі |
| М. |
прападо́бніку |
прападо́бніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
прападо́бны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прападо́бны |
прападо́бная |
прападо́бнае |
прападо́бныя |
| Р. |
прападо́бнага |
прападо́бнай прападо́бнае |
прападо́бнага |
прападо́бных |
| Д. |
прападо́бнаму |
прападо́бнай |
прападо́бнаму |
прападо́бным |
| В. |
прападо́бны (неадуш.) прападо́бнага (адуш.) |
прападо́бную |
прападо́бнае |
прападо́бныя (неадуш.) прападо́бных (адуш.) |
| Т. |
прападо́бным |
прападо́бнай прападо́бнаю |
прападо́бным |
прападо́бнымі |
| М. |
прападо́бным |
прападо́бнай |
прападо́бным |
прападо́бных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прапа́жа
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
прапа́жа |
| Р. |
прапа́жы |
| Д. |
прапа́жы |
| В. |
прапа́жу |
| Т. |
прапа́жай прапа́жаю |
| М. |
прапа́жы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прапазі́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прапазі́н |
прапазі́ны |
| Р. |
прапазі́ну |
прапазі́наў |
| Д. |
прапазі́ну |
прапазі́нам |
| В. |
прапазі́н |
прапазі́ны |
| Т. |
прапазі́нам |
прапазі́намі |
| М. |
прапазі́не |
прапазі́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
прапазі́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
прапазі́цыя |
прапазі́цыі |
| Р. |
прапазі́цыі |
прапазі́цый |
| Д. |
прапазі́цыі |
прапазі́цыям |
| В. |
прапазі́цыю |
прапазі́цыі |
| Т. |
прапазі́цыяй прапазі́цыяю |
прапазі́цыямі |
| М. |
прапазі́цыі |
прапазі́цыях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.