Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

прападобнаму́чанік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прападобнаму́чанік прападобнаму́чанікі
Р. прападобнаму́чаніка прападобнаму́чанікаў
Д. прападобнаму́чаніку прападобнаму́чанікам
В. прападобнаму́чаніка прападобнаму́чанікаў
Т. прападобнаму́чанікам прападобнаму́чанікамі
М. прападобнаму́чаніку прападобнаму́чаніках

Крыніцы: piskunou2012.

прападобнапаку́тнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прападобнапаку́тнік прападобнапаку́тнікі
Р. прападобнапаку́тніка прападобнапаку́тнікаў
Д. прападобнапаку́тніку прападобнапаку́тнікам
В. прападобнапаку́тніка прападобнапаку́тнікаў
Т. прападобнапаку́тнікам прападобнапаку́тнікамі
М. прападобнапаку́тніку прападобнапаку́тніках

Крыніцы: piskunou2012.

прападо́бнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. прападо́бнасць
Р. прападо́бнасці
Д. прападо́бнасці
В. прападо́бнасць
Т. прападо́бнасцю
М. прападо́бнасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прападо́бнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прападо́бнік прападо́бнікі
Р. прападо́бніка прападо́бнікаў
Д. прападо́бніку прападо́бнікам
В. прападо́бніка прападо́бнікаў
Т. прападо́бнікам прападо́бнікамі
М. прападо́бніку прападо́бніках

Крыніцы: piskunou2012.

прападо́бніцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прападо́бніцкі прападо́бніцкая прападо́бніцкае прападо́бніцкія
Р. прападо́бніцкага прападо́бніцкай
прападо́бніцкае
прападо́бніцкага прападо́бніцкіх
Д. прападо́бніцкаму прападо́бніцкай прападо́бніцкаму прападо́бніцкім
В. прападо́бніцкі (неадуш.)
прападо́бніцкага (адуш.)
прападо́бніцкую прападо́бніцкае прападо́бніцкія (неадуш.)
прападо́бніцкіх (адуш.)
Т. прападо́бніцкім прападо́бніцкай
прападо́бніцкаю
прападо́бніцкім прападо́бніцкімі
М. прападо́бніцкім прападо́бніцкай прападо́бніцкім прападо́бніцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

прападо́бны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прападо́бны прападо́бная прападо́бнае прападо́бныя
Р. прападо́бнага прападо́бнай
прападо́бнае
прападо́бнага прападо́бных
Д. прападо́бнаму прападо́бнай прападо́бнаму прападо́бным
В. прападо́бны (неадуш.)
прападо́бнага (адуш.)
прападо́бную прападо́бнае прападо́бныя (неадуш.)
прападо́бных (адуш.)
Т. прападо́бным прападо́бнай
прападо́бнаю
прападо́бным прападо́бнымі
М. прападо́бным прападо́бнай прападо́бным прападо́бных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прапа́жа

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. прапа́жа
Р. прапа́жы
Д. прапа́жы
В. прапа́жу
Т. прапа́жай
прапа́жаю
М. прапа́жы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прапазі́н

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прапазі́н прапазі́ны
Р. прапазі́ну прапазі́наў
Д. прапазі́ну прапазі́нам
В. прапазі́н прапазі́ны
Т. прапазі́нам прапазі́намі
М. прапазі́не прапазі́нах

Крыніцы: piskunou2012.

прапазіцы́йны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прапазіцы́йны прапазіцы́йная прапазіцы́йнае прапазіцы́йныя
Р. прапазіцы́йнага прапазіцы́йнай
прапазіцы́йнае
прапазіцы́йнага прапазіцы́йных
Д. прапазіцы́йнаму прапазіцы́йнай прапазіцы́йнаму прапазіцы́йным
В. прапазіцы́йны (неадуш.)
прапазіцы́йнага (адуш.)
прапазіцы́йную прапазіцы́йнае прапазіцы́йныя (неадуш.)
прапазіцы́йных (адуш.)
Т. прапазіцы́йным прапазіцы́йнай
прапазіцы́йнаю
прапазіцы́йным прапазіцы́йнымі
М. прапазіцы́йным прапазіцы́йнай прапазіцы́йным прапазіцы́йных

Крыніцы: piskunou2012.

прапазі́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. прапазі́цыя прапазі́цыі
Р. прапазі́цыі прапазі́цый
Д. прапазі́цыі прапазі́цыям
В. прапазі́цыю прапазі́цыі
Т. прапазі́цыяй
прапазі́цыяю
прапазі́цыямі
М. прапазі́цыі прапазі́цыях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.