насме́чваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
насме́чваю |
насме́чваем |
| 2-я ас. |
насме́чваеш |
насме́чваеце |
| 3-я ас. |
насме́чвае |
насме́чваюць |
| Прошлы час |
| м. |
насме́чваў |
насме́чвалі |
| ж. |
насме́чвала |
| н. |
насме́чвала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
насме́чвай |
насме́чвайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
насме́чваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
насме́шачка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
насме́шачка |
насме́шачкі |
| Р. |
насме́шачкі |
насме́шачак |
| Д. |
насме́шачцы |
насме́шачкам |
| В. |
насме́шачку |
насме́шачкі |
| Т. |
насме́шачкай насме́шачкаю |
насме́шачкамі |
| М. |
насме́шачцы |
насме́шачках |
Крыніцы:
piskunou2012.
насме́шка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
насме́шка |
насме́шкі |
| Р. |
насме́шкі |
насме́шак |
| Д. |
насме́шцы |
насме́шкам |
| В. |
насме́шку |
насме́шкі |
| Т. |
насме́шкай насме́шкаю |
насме́шкамі |
| М. |
насме́шцы |
насме́шках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
насме́шліва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| насме́шліва |
насме́шлівей |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
насме́шлівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
насме́шлівасць |
| Р. |
насме́шлівасці |
| Д. |
насме́шлівасці |
| В. |
насме́шлівасць |
| Т. |
насме́шлівасцю |
| М. |
насме́шлівасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
насме́шлівы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
насме́шлівы |
насме́шлівая |
насме́шлівае |
насме́шлівыя |
| Р. |
насме́шлівага |
насме́шлівай насме́шлівае |
насме́шлівага |
насме́шлівых |
| Д. |
насме́шліваму |
насме́шлівай |
насме́шліваму |
насме́шлівым |
| В. |
насме́шлівы (неадуш.) насме́шлівага (адуш.) |
насме́шлівую |
насме́шлівае |
насме́шлівыя (неадуш.) насме́шлівых (адуш.) |
| Т. |
насме́шлівым |
насме́шлівай насме́шліваю |
насме́шлівым |
насме́шлівымі |
| М. |
насме́шлівым |
насме́шлівай |
насме́шлівым |
насме́шлівых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
насме́шнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
насме́шнасць |
| Р. |
насме́шнасці |
| Д. |
насме́шнасці |
| В. |
насме́шнасць |
| Т. |
насме́шнасцю |
| М. |
насме́шнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
насме́шнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
насме́шнік |
насме́шнікі |
| Р. |
насме́шніка |
насме́шнікаў |
| Д. |
насме́шніку |
насме́шнікам |
| В. |
насме́шніка |
насме́шнікаў |
| Т. |
насме́шнікам |
насме́шнікамі |
| М. |
насме́шніку |
насме́шніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.