Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прадзіўле́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	прадзіўле́нне
Р.	прадзіўле́ння
Д.	прадзіўле́нню
В.	прадзіўле́нне
Т.	прадзіўле́ннем
М.	прадзіўле́нні

Крыніцы: piskunou2012.

прадзо́гаць

‘пападскокваць, пастукаць нагамі’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
	адз.	мн.
1-я ас.	прадзо́гаю	прадзо́гаем
2-я ас.	прадзо́гаеш	прадзо́гаеце
3-я ас.	прадзо́гае	прадзо́гаюць
Прошлы час
м.	прадзо́гаў	прадзо́галі
ж.	прадзо́гала
н.	прадзо́гала
Загадны лад
2-я ас.	прадзо́гай	прадзо́гайце
Дзеепрыслоўе
прош. час	прадзо́гаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

прадзьмува́ны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прадзьмува́ны	прадзьмува́ная	прадзьмува́нае	прадзьмува́ныя
Р.	прадзьмува́нага	прадзьмува́най прадзьмува́нае	прадзьмува́нага	прадзьмува́ных
Д.	прадзьмува́наму	прадзьмува́най	прадзьмува́наму	прадзьмува́ным
В.	прадзьмува́ны (неадуш.) прадзьмува́нага (адуш.)	прадзьмува́ную	прадзьмува́нае	прадзьмува́ныя (неадуш.) прадзьмува́ных (адуш.)
Т.	прадзьмува́ным	прадзьмува́най прадзьмува́наю	прадзьмува́ным	прадзьмува́нымі
М.	прадзьмува́ным	прадзьмува́най	прадзьмува́ным	прадзьмува́ных

Крыніцы: piskunou2012.

прадзьмува́ны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прадзьмува́ны	прадзьмува́ная	прадзьмува́нае	прадзьмува́ныя
Р.	прадзьмува́нага	прадзьмува́най прадзьмува́нае	прадзьмува́нага	прадзьмува́ных
Д.	прадзьмува́наму	прадзьмува́най	прадзьмува́наму	прадзьмува́ным
В.	прадзьмува́ны (неадуш.) прадзьмува́нага (адуш.)	прадзьмува́ную	прадзьмува́нае	прадзьмува́ныя (неадуш.) прадзьмува́ных (адуш.)
Т.	прадзьмува́ным	прадзьмува́най прадзьмува́наю	прадзьмува́ным	прадзьмува́нымі
М.	прадзьмува́ным	прадзьмува́най	прадзьмува́ным	прадзьмува́ных

Крыніцы: piskunou2012.

прадзьмува́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	-	-
2-я ас.	-	-
3-я ас.	прадзьмува́ецца	прадзьмува́юцца
Прошлы час
м.	прадзьмува́ўся	прадзьмува́ліся
ж.	прадзьмува́лася
н.	прадзьмува́лася
Дзеепрыслоўе
цяп. час	прадзьмува́ючыся

Крыніцы: piskunou2012.

прадзьмува́ць

‘дзьмухаючы, ачышчаць што-небудзь; праймаць скразняком каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	прадзьмува́ю	прадзьмува́ем
2-я ас.	прадзьмува́еш	прадзьмува́еце
3-я ас.	прадзьмува́е	прадзьмува́юць
Прошлы час
м.	прадзьмува́ў	прадзьмува́лі
ж.	прадзьмува́ла
н.	прадзьмува́ла
Загадны лад
2-я ас.	прадзьмува́й	прадзьмува́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час	прадзьмува́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

прадзьму́ты

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прадзьму́ты	прадзьму́тая	прадзьму́тае	прадзьму́тыя
Р.	прадзьму́тага	прадзьму́тай прадзьму́тае	прадзьму́тага	прадзьму́тых
Д.	прадзьму́таму	прадзьму́тай	прадзьму́таму	прадзьму́тым
В.	прадзьму́ты (неадуш.) прадзьму́тага (адуш.)	прадзьму́тую	прадзьму́тае	прадзьму́тыя (неадуш.) прадзьму́тых (адуш.)
Т.	прадзьму́тым	прадзьму́тай прадзьму́таю	прадзьму́тым	прадзьму́тымі
М.	прадзьму́тым	прадзьму́тай	прадзьму́тым	прадзьму́тых

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прадзьму́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прадзьму́ты	прадзьму́тая	прадзьму́тае	прадзьму́тыя
Р.	прадзьму́тага	прадзьму́тай прадзьму́тае	прадзьму́тага	прадзьму́тых
Д.	прадзьму́таму	прадзьму́тай	прадзьму́таму	прадзьму́тым
В.	прадзьму́ты (неадуш.) прадзьму́тага (адуш.)	прадзьму́тую	прадзьму́тае	прадзьму́тыя (неадуш.) прадзьму́тых (адуш.)
Т.	прадзьму́тым	прадзьму́тай прадзьму́таю	прадзьму́тым	прадзьму́тымі
М.	прадзьму́тым	прадзьму́тай	прадзьму́тым	прадзьму́тых

Кароткая форма: прадзьму́та.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

прадзьму́ханы

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прадзьму́ханы	прадзьму́ханая	прадзьму́ханае	прадзьму́ханыя
Р.	прадзьму́ханага	прадзьму́ханай прадзьму́ханае	прадзьму́ханага	прадзьму́ханых
Д.	прадзьму́ханаму	прадзьму́ханай	прадзьму́ханаму	прадзьму́ханым
В.	прадзьму́ханы (неадуш.) прадзьму́ханага (адуш.)	прадзьму́ханую	прадзьму́ханае	прадзьму́ханыя (неадуш.) прадзьму́ханых (адуш.)
Т.	прадзьму́ханым	прадзьму́ханай прадзьму́ханаю	прадзьму́ханым	прадзьму́ханымі
М.	прадзьму́ханым	прадзьму́ханай	прадзьму́ханым	прадзьму́ханых

Крыніцы: piskunou2012.

прадзьму́ханы

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прадзьму́ханы	прадзьму́ханая	прадзьму́ханае	прадзьму́ханыя
Р.	прадзьму́ханага	прадзьму́ханай прадзьму́ханае	прадзьму́ханага	прадзьму́ханых
Д.	прадзьму́ханаму	прадзьму́ханай	прадзьму́ханаму	прадзьму́ханым
В.	прадзьму́ханы (неадуш.) прадзьму́ханага (адуш.)	прадзьму́ханую	прадзьму́ханае	прадзьму́ханыя (неадуш.) прадзьму́ханых (адуш.)
Т.	прадзьму́ханым	прадзьму́ханай прадзьму́ханаю	прадзьму́ханым	прадзьму́ханымі
М.	прадзьму́ханым	прадзьму́ханай	прадзьму́ханым	прадзьму́ханых

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)