шума́рхаць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шума́рхаю |
шума́рхаем |
| 2-я ас. |
шума́рхаеш |
шума́рхаеце |
| 3-я ас. |
шума́рхае |
шума́рхаюць |
| Прошлы час |
| м. |
шума́рхаў |
шума́рхалі |
| ж. |
шума́рхала |
| н. |
шума́рхала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шума́рхай |
шума́рхайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
шума́рхаючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
шума́рхнуць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шума́рхну |
шума́рхнем |
| 2-я ас. |
шума́рхнеш |
шума́рхнеце |
| 3-я ас. |
шума́рхне |
шума́рхнуць |
| Прошлы час |
| м. |
шума́рхнуў |
шума́рхнулі |
| ж. |
шума́рхнула |
| н. |
шума́рхнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шума́рхні |
шума́рхніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
шума́рхнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
шумаце́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шумачу́ |
шумаці́м |
| 2-я ас. |
шумаці́ш |
шумаціце́ |
| 3-я ас. |
шумаці́ць |
шумаця́ць |
| Прошлы час |
| м. |
шумаце́ў |
шумаце́лі |
| ж. |
шумаце́ла |
| н. |
шумаце́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шумаці́ |
шумаці́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
шумо́цячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Шумацё́нкі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Шумацё́нкі |
| Р. |
Шумацё́нак Шумацё́нкаў |
| Д. |
Шумацё́нкам |
| В. |
Шумацё́нкі |
| Т. |
Шумацё́нкамі |
| М. |
Шумацё́нках |
шуме́рскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
шуме́рскі |
шуме́рская |
шуме́рскае |
шуме́рскія |
| Р. |
шуме́рскага |
шуме́рскай шуме́рскае |
шуме́рскага |
шуме́рскіх |
| Д. |
шуме́рскаму |
шуме́рскай |
шуме́рскаму |
шуме́рскім |
| В. |
шуме́рскі (неадуш.) шуме́рскага (адуш.) |
шуме́рскую |
шуме́рскае |
шуме́рскія (неадуш.) шуме́рскіх (адуш.) |
| Т. |
шуме́рскім |
шуме́рскай шуме́рскаю |
шуме́рскім |
шуме́рскімі |
| М. |
шуме́рскім |
шуме́рскай |
шуме́рскім |
шуме́рскіх |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009.
шуме́ры
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
шуме́ры |
| Р. |
шуме́раў |
| Д. |
шуме́рам |
| В. |
шуме́раў |
| Т. |
шуме́рамі |
| М. |
шуме́рах |
Крыніцы:
nazounik2008,
tsbm1984.
шуме́тнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
шуме́тнік |
шуме́тнікі |
| Р. |
шуме́тніка |
шуме́тнікаў |
| Д. |
шуме́тніку |
шуме́тнікам |
| В. |
шуме́тнік |
шуме́тнікі |
| Т. |
шуме́тнікам |
шуме́тнікамі |
| М. |
шуме́тніку |
шуме́тніках |
Крыніцы:
piskunou2012.
шуме́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
шумлю́ |
шумі́м |
| 2-я ас. |
шумі́ш |
шуміце́ |
| 3-я ас. |
шумі́ць |
шумя́ць |
| Прошлы час |
| м. |
шуме́ў |
шуме́лі |
| ж. |
шуме́ла |
| н. |
шуме́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
шумі́ |
шумі́це |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.