Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

шума́рхаць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. шума́рхаю шума́рхаем
2-я ас. шума́рхаеш шума́рхаеце
3-я ас. шума́рхае шума́рхаюць
Прошлы час
м. шума́рхаў шума́рхалі
ж. шума́рхала
н. шума́рхала
Загадны лад
2-я ас. шума́рхай шума́рхайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час шума́рхаючы

Крыніцы: piskunou2012.

шума́рхнуць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. шума́рхну шума́рхнем
2-я ас. шума́рхнеш шума́рхнеце
3-я ас. шума́рхне шума́рхнуць
Прошлы час
м. шума́рхнуў шума́рхнулі
ж. шума́рхнула
н. шума́рхнула
Загадны лад
2-я ас. шума́рхні шума́рхніце
Дзеепрыслоўе
прош. час шума́рхнуўшы

Крыніцы: piskunou2012.

шуматлі́вы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шуматлі́вы шуматлі́вая шуматлі́вае шуматлі́выя
Р. шуматлі́вага шуматлі́вай
шуматлі́вае
шуматлі́вага шуматлі́вых
Д. шуматлі́ваму шуматлі́вай шуматлі́ваму шуматлі́вым
В. шуматлі́вы (неадуш.)
шуматлі́вага (адуш.)
шуматлі́вую шуматлі́вае шуматлі́выя (неадуш.)
шуматлі́вых (адуш.)
Т. шуматлі́вым шуматлі́вай
шуматлі́ваю
шуматлі́вым шуматлі́вымі
М. шуматлі́вым шуматлі́вай шуматлі́вым шуматлі́вых

Крыніцы: piskunou2012.

шумаўны́

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шумаўны́ шумаўна́я шумаўно́е шумаўны́я
Р. шумаўно́га шумаўно́й
шумаўно́е
шумаўно́га шумаўны́х
Д. шумаўно́му шумаўно́й шумаўно́му шумаўны́м
В. шумаўны́ (неадуш.)
шумаўно́га (адуш.)
шумаўну́ю шумаўно́е шумаўны́я (неадуш.)
шумаўны́х (адуш.)
Т. шумаўны́м шумаўно́й
шумаўно́ю
шумаўны́м шумаўны́мі
М. шумаўны́м шумаўно́й шумаўны́м шумаўны́х

Крыніцы: piskunou2012.

шумаце́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. шумачу́ шумаці́м
2-я ас. шумаці́ш шумаціце́
3-я ас. шумаці́ць шумаця́ць
Прошлы час
м. шумаце́ў шумаце́лі
ж. шумаце́ла
н. шумаце́ла
Загадны лад
2-я ас. шумаці́ шумаці́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час шумо́цячы

Крыніцы: piskunou2012.

Шумацё́нкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Шумацё́нкі
Р. Шумацё́нак
Шумацё́нкаў
Д. Шумацё́нкам
В. Шумацё́нкі
Т. Шумацё́нкамі
М. Шумацё́нках

шуме́рскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. шуме́рскі шуме́рская шуме́рскае шуме́рскія
Р. шуме́рскага шуме́рскай
шуме́рскае
шуме́рскага шуме́рскіх
Д. шуме́рскаму шуме́рскай шуме́рскаму шуме́рскім
В. шуме́рскі (неадуш.)
шуме́рскага (адуш.)
шуме́рскую шуме́рскае шуме́рскія (неадуш.)
шуме́рскіх (адуш.)
Т. шуме́рскім шуме́рскай
шуме́рскаю
шуме́рскім шуме́рскімі
М. шуме́рскім шуме́рскай шуме́рскім шуме́рскіх

Крыніцы: piskunou2012, prym2009.

шуме́ры

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. шуме́ры
Р. шуме́раў
Д. шуме́рам
В. шуме́раў
Т. шуме́рамі
М. шуме́рах

Крыніцы: nazounik2008, tsbm1984.

шуме́тнік

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. шуме́тнік шуме́тнікі
Р. шуме́тніка шуме́тнікаў
Д. шуме́тніку шуме́тнікам
В. шуме́тнік шуме́тнікі
Т. шуме́тнікам шуме́тнікамі
М. шуме́тніку шуме́тніках

Крыніцы: piskunou2012.

шуме́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. шумлю́ шумі́м
2-я ас. шумі́ш шуміце́
3-я ас. шумі́ць шумя́ць
Прошлы час
м. шуме́ў шуме́лі
ж. шуме́ла
н. шуме́ла
Загадны лад
2-я ас. шумі́ шумі́це

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.