Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
абгеёжзіклнорсухцшыэюя’
абвгдеёжзійклмнпрстўфхцчшэюя

манкі́раванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. манкі́раванне
Р. манкі́равання
Д. манкі́раванню
В. манкі́раванне
Т. манкі́раваннем
М. манкі́раванні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

манкі́раваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. манкі́рую манкі́руем
2-я ас. манкі́руеш манкі́руеце
3-я ас. манкі́руе манкі́руюць
Прошлы час
м. манкі́раваў манкі́равалі
ж. манкі́равала
н. манкі́равала
Загадны лад
2-я ас. манкі́руй манкі́руйце
Дзеепрыслоўе
цяп. час манкі́руючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

манкі́раваць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. манкі́рую манкі́руем
2-я ас. манкі́руеш манкі́руеце
3-я ас. манкі́руе манкі́руюць
Прошлы час
м. манкі́раваў манкі́равалі
ж. манкі́равала
н. манкі́равала
Загадны лад
2-я ас. манкі́руй манкі́руйце
Дзеепрыслоўе
прош. час манкі́раваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

манкіро́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. манкіро́ўка
Р. манкіро́ўкі
Д. манкіро́ўцы
В. манкіро́ўку
Т. манкіро́ўкай
манкіро́ўкаю
М. манкіро́ўцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

манку́рт

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. манку́рт манку́рты
Р. манку́рта манку́ртаў
Д. манку́рту манку́ртам
В. манку́рта манку́ртаў
Т. манку́ртам манку́ртамі
М. манку́рце манку́ртах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

манкуртыза́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. манкуртыза́цыя
Р. манкуртыза́цыі
Д. манкуртыза́цыі
В. манкуртыза́цыю
Т. манкуртыза́цыяй
манкуртыза́цыяю
М. манкуртыза́цыі

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

манкурты́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. манкурты́зм
Р. манкурты́зму
Д. манкурты́зму
В. манкурты́зм
Т. манкурты́змам
М. манкурты́зме

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

манку́рцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. манку́рцкі манку́рцкая манку́рцкае манку́рцкія
Р. манку́рцкага манку́рцкай
манку́рцкае		 манку́рцкага манку́рцкіх
Д. манку́рцкаму манку́рцкай манку́рцкаму манку́рцкім
В. манку́рцкі (неадуш.)
манку́рцкага (адуш.)		 манку́рцкую манку́рцкае манку́рцкія (неадуш.)
манку́рцкіх (адуш.)
Т. манку́рцкім манку́рцкай
манку́рцкаю		 манку́рцкім манку́рцкімі
М. манку́рцкім манку́рцкай манку́рцкім манку́рцкіх

Крыніцы: piskunou2012.

манку́рцтва

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. манку́рцтва
Р. манку́рцтва
Д. манку́рцтву
В. манку́рцтва
Т. манку́рцтвам
М. манку́рцтве

Крыніцы: piskunou2012.

манлі́ва

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
манлі́ва - -

Крыніцы: piskunou2012.