бязжы́ліць
‘страчваць моц, станавіцца знясіленым; мучыць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
бязжы́лю |
бязжы́лім |
| 2-я ас. |
бязжы́ліш |
бязжы́ліце |
| 3-я ас. |
бязжы́ліць |
бязжы́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
бязжы́ліў |
бязжы́лілі |
| ж. |
бязжы́ліла |
| н. |
бязжы́ліла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
бязжы́ль |
бязжы́льце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
бязжы́лячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
бязжы́ўнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
бязжы́ўнасць |
| Р. |
бязжы́ўнасці |
| Д. |
бязжы́ўнасці |
| В. |
бязжы́ўнасць |
| Т. |
бязжы́ўнасцю |
| М. |
бязжы́ўнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
бяззбро́йнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
бяззбро́йнасць |
| Р. |
бяззбро́йнасці |
| Д. |
бяззбро́йнасці |
| В. |
бяззбро́йнасць |
| Т. |
бяззбро́йнасцю |
| М. |
бяззбро́йнасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
бяззбро́йны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
бяззбро́йны |
бяззбро́йная |
бяззбро́йнае |
бяззбро́йныя |
| Р. |
бяззбро́йнага |
бяззбро́йнай бяззбро́йнае |
бяззбро́йнага |
бяззбро́йных |
| Д. |
бяззбро́йнаму |
бяззбро́йнай |
бяззбро́йнаму |
бяззбро́йным |
| В. |
бяззбро́йны (неадуш.) бяззбро́йнага (адуш.) |
бяззбро́йную |
бяззбро́йнае |
бяззбро́йныя (неадуш.) бяззбро́йных (адуш.) |
| Т. |
бяззбро́йным |
бяззбро́йнай бяззбро́йнаю |
бяззбро́йным |
бяззбро́йнымі |
| М. |
бяззбро́йным |
бяззбро́йнай |
бяззбро́йным |
бяззбро́йных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.