бяззво́нны
прыметнік, адносны
| бяззво́нны | бяззво́нная | бяззво́ннае | бяззво́нныя | |
| бяззво́ннага | бяззво́ннай бяззво́ннае |
бяззво́ннага | бяззво́нных | |
| бяззво́ннаму | бяззво́ннай | бяззво́ннаму | бяззво́нным | |
| бяззво́нны ( бяззво́ннага ( |
бяззво́нную | бяззво́ннае | бяззво́нныя ( бяззво́нных ( |
|
| бяззво́нным | бяззво́ннай бяззво́ннаю |
бяззво́нным | бяззво́ннымі | |
| бяззво́нным | бяззво́ннай | бяззво́нным | бяззво́нных | |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)