Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

прабу́рваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прабу́рваю прабу́рваем
2-я ас. прабу́рваеш прабу́рваеце
3-я ас. прабу́рвае прабу́рваюць
Прошлы час
м. прабу́рваў прабу́рвалі
ж. прабу́рвала
н. прабу́рвала
Загадны лад
2-я ас. прабу́рвай прабу́рвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прабу́рваючы

Крыніцы: piskunou2012.

прабуркава́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прабурку́ю прабурку́ем
2-я ас. прабурку́еш прабурку́еце
3-я ас. прабурку́е прабурку́юць
Прошлы час
м. прабуркава́ў прабуркава́лі
ж. прабуркава́ла
н. прабуркава́ла
Загадны лад
2-я ас. прабурку́й прабурку́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час прабуркава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прабурла́чыць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прабурла́чу прабурла́чым
2-я ас. прабурла́чыш прабурла́чыце
3-я ас. прабурла́чыць прабурла́чаць
Прошлы час
м. прабурла́чыў прабурла́чылі
ж. прабурла́чыла
н. прабурла́чыла
Загадны лад
2-я ас. прабурла́ч прабурла́чце
Дзеепрыслоўе
прош. час прабурла́чыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

прабурча́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прабурчу́ прабурчы́м
2-я ас. прабурчы́ш прабурчыце́
3-я ас. прабурчы́ць прабурча́ць
Прошлы час
м. прабурча́ў прабурча́лі
ж. прабурча́ла
н. прабурча́ла
Загадны лад
2-я ас. прабурчы́ прабурчы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прабурча́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прабурчэ́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прабурчу́ прабурчы́м
2-я ас. прабурчы́ш прабурчыце́
3-я ас. прабурчы́ць прабурча́ць
Прошлы час
м. прабурчэ́ў прабурчэ́лі
ж. прабурчэ́ла
н. прабурчэ́ла
Загадны лад
2-я ас. прабурчы́ прабурчы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прабурчэ́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

прабуры́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прабуру́ прабу́рым
2-я ас. прабу́рыш прабу́рыце
3-я ас. прабу́рыць прабу́раць
Прошлы час
м. прабуры́ў прабуры́лі
ж. прабуры́ла
н. прабуры́ла
Загадны лад
2-я ас. прабуры́ прабуры́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прабуры́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

прабуцве́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прабуцве́лы прабуцве́лая прабуцве́лае прабуцве́лыя
Р. прабуцве́лага прабуцве́лай
прабуцве́лае
прабуцве́лага прабуцве́лых
Д. прабуцве́ламу прабуцве́лай прабуцве́ламу прабуцве́лым
В. прабуцве́лы (неадуш.)
прабуцве́лага (адуш.)
прабуцве́лую прабуцве́лае прабуцве́лыя (неадуш.)
прабуцве́лых (адуш.)
Т. прабуцве́лым прабуцве́лай
прабуцве́лаю
прабуцве́лым прабуцве́лымі
М. прабуцве́лым прабуцве́лай прабуцве́лым прабуцве́лых

Крыніцы: piskunou2012.

прабуцве́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прабуцве́е прабуцве́юць
Прошлы час
м. прабуцве́ў прабуцве́лі
ж. прабуцве́ла
н. прабуцве́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час прабуцве́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

прабыва́льнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прабыва́льнік прабыва́льнікі
Р. прабыва́льніка прабыва́льнікаў
Д. прабыва́льніку прабыва́льнікам
В. прабыва́льніка прабыва́льнікаў
Т. прабыва́льнікам прабыва́льнікамі
М. прабыва́льніку прабыва́льніках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

прабыва́льніца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. прабыва́льніца прабыва́льніцы
Р. прабыва́льніцы прабыва́льніц
Д. прабыва́льніцы прабыва́льніцам
В. прабыва́льніцу прабыва́льніц
Т. прабыва́льніцай
прабыва́льніцаю
прабыва́льніцамі
М. прабыва́льніцы прабыва́льніцах

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.