буруздзі́ць
‘вярзці лухту, парушаць парадак, каламуціць (што-небудзь і без прамога дапаўнення)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| бурузджу́ | буруздзі́м | |
| буруздзі́ш | буруздзіце́ | |
| буруздзі́ць | буруздзя́ць | |
| Прошлы час | ||
| буруздзі́ў | буруздзі́лі | |
| буруздзі́ла | ||
| буруздзі́ла | ||
| Загадны лад | ||
| буруздзі́ | буруздзі́це | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| буруздзячы́ | ||
Крыніцы:
буру́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| буру́н | буруны́ | |
| буруна́ | буруно́ў | |
| буруну́ | буруна́м | |
| буру́н | буруны́ | |
| буруно́м | буруна́мі | |
| буруне́ | буруна́х |
Крыніцы:
Буру́ндзі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, нескланяльны
| Буру́ндзі | |
| Буру́ндзі | |
| Буру́ндзі | |
| Буру́ндзі | |
| Буру́ндзі | |
| Буру́ндзі |
бурундзі́йскі
прыметнік, адносны
| бурундзі́йскі | бурундзі́йская | бурундзі́йскае | бурундзі́йскія | |
| бурундзі́йскага | бурундзі́йскай бурундзі́йскае |
бурундзі́йскага | бурундзі́йскіх | |
| бурундзі́йскаму | бурундзі́йскай | бурундзі́йскаму | бурундзі́йскім | |
| бурундзі́йскі ( бурундзі́йскага ( |
бурундзі́йскую | бурундзі́йскае | бурундзі́йскія ( бурундзі́йскіх ( |
|
| бурундзі́йскім | бурундзі́йскай бурундзі́йскаю |
бурундзі́йскім | бурундзі́йскімі | |
| бурундзі́йскім | бурундзі́йскай | бурундзі́йскім | бурундзі́йскіх | |
Крыніцы:
бурунду́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| бурунду́к | бурундукі́ | |
| бурундука́ | бурундуко́ў | |
| бурундуку́ | бурундука́м | |
| бурундука́ | бурундуко́ў | |
| бурундуко́м | бурундука́мі | |
| бурундуку́ | бурундука́х |
Крыніцы:
бурундуко́вы
прыметнік, адносны
| бурундуко́вы | бурундуко́вая | бурундуко́вае | бурундуко́выя | |
| бурундуко́вага | бурундуко́вай бурундуко́вае |
бурундуко́вага | бурундуко́вых | |
| бурундуко́ваму | бурундуко́вай | бурундуко́ваму | бурундуко́вым | |
| бурундуко́вы ( бурундуко́вага ( |
бурундуко́вую | бурундуко́вае | бурундуко́выя ( бурундуко́вых ( |
|
| бурундуко́вым | бурундуко́вай бурундуко́ваю |
бурундуко́вым | бурундуко́вымі | |
| бурундуко́вым | бурундуко́вай | бурундуко́вым | бурундуко́вых | |
Крыніцы:
буру́нны
прыметнік, адносны
| буру́нны | буру́нная | буру́ннае | буру́нныя | |
| буру́ннага | буру́ннай буру́ннае |
буру́ннага | буру́нных | |
| буру́ннаму | буру́ннай | буру́ннаму | буру́нным | |
| буру́нны ( буру́ннага ( |
буру́нную | буру́ннае | буру́нныя ( буру́нных ( |
|
| буру́нным | буру́ннай буру́ннаю |
буру́нным | буру́ннымі | |
| буру́нным | буру́ннай | буру́нным | буру́нных | |
Крыніцы:
бурха́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| бурха́н | бурха́ны | |
| бурха́на | бурха́наў | |
| бурха́ну | бурха́нам | |
| бурха́н | бурха́ны | |
| бурха́нам | бурха́намі | |
| бурха́не | бурха́нах |
Крыніцы:
бу́рцік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| бу́рцік | бу́рцікі | |
| бу́рціка | бу́рцікаў | |
| бу́рціку | бу́рцікам | |
| бу́рцік | бу́рцікі | |
| бу́рцікам | бу́рцікамі | |
| бу́рціку | бу́рціках |
Крыніцы:
Бу́рцічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Бу́рцічы | |
| Бу́рціч Бу́рцічаў |
|
| Бу́рцічам | |
| Бу́рцічы | |
| Бу́рцічамі | |
| Бу́рцічах |