чыстапро́бны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
чыстапро́бны |
чыстапро́бная |
чыстапро́бнае |
чыстапро́бныя |
| Р. |
чыстапро́бнага |
чыстапро́бнай чыстапро́бнае |
чыстапро́бнага |
чыстапро́бных |
| Д. |
чыстапро́бнаму |
чыстапро́бнай |
чыстапро́бнаму |
чыстапро́бным |
| В. |
чыстапро́бны (неадуш.) чыстапро́бнага (адуш.) |
чыстапро́бную |
чыстапро́бнае |
чыстапро́бныя (неадуш.) чыстапро́бных (адуш.) |
| Т. |
чыстапро́бным |
чыстапро́бнай чыстапро́бнаю |
чыстапро́бным |
чыстапро́бнымі |
| М. |
чыстапро́бным |
чыстапро́бнай |
чыстапро́бным |
чыстапро́бных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
чыстапсо́васць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
чыстапсо́васць |
| Р. |
чыстапсо́васці |
| Д. |
чыстапсо́васці |
| В. |
чыстапсо́васць |
| Т. |
чыстапсо́васцю |
| М. |
чыстапсо́васці |
Крыніцы:
piskunou2012.
чыстапсо́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
чыстапсо́вы |
чыстапсо́вая |
чыстапсо́вае |
чыстапсо́выя |
| Р. |
чыстапсо́вага |
чыстапсо́вай чыстапсо́вае |
чыстапсо́вага |
чыстапсо́вых |
| Д. |
чыстапсо́ваму |
чыстапсо́вай |
чыстапсо́ваму |
чыстапсо́вым |
| В. |
чыстапсо́вы (неадуш.) чыстапсо́вага (адуш.) |
чыстапсо́вую |
чыстапсо́вае |
чыстапсо́выя (неадуш.) чыстапсо́вых (адуш.) |
| Т. |
чыстапсо́вым |
чыстапсо́вай чыстапсо́ваю |
чыстапсо́вым |
чыстапсо́вымі |
| М. |
чыстапсо́вым |
чыстапсо́вай |
чыстапсо́вым |
чыстапсо́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
чыстасардэ́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| чыстасардэ́чна |
чыстасардэ́чней |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
чыстасардэ́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
чыстасардэ́чнасць |
| Р. |
чыстасардэ́чнасці |
| Д. |
чыстасардэ́чнасці |
| В. |
чыстасардэ́чнасць |
| Т. |
чыстасардэ́чнасцю |
| М. |
чыстасардэ́чнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
чыстасардэ́чны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
чыстасардэ́чны |
чыстасардэ́чная |
чыстасардэ́чнае |
чыстасардэ́чныя |
| Р. |
чыстасардэ́чнага |
чыстасардэ́чнай чыстасардэ́чнае |
чыстасардэ́чнага |
чыстасардэ́чных |
| Д. |
чыстасардэ́чнаму |
чыстасардэ́чнай |
чыстасардэ́чнаму |
чыстасардэ́чным |
| В. |
чыстасардэ́чны (неадуш.) чыстасардэ́чнага (адуш.) |
чыстасардэ́чную |
чыстасардэ́чнае |
чыстасардэ́чныя (неадуш.) чыстасардэ́чных (адуш.) |
| Т. |
чыстасардэ́чным |
чыстасардэ́чнай чыстасардэ́чнаю |
чыстасардэ́чным |
чыстасардэ́чнымі |
| М. |
чыстасардэ́чным |
чыстасардэ́чнай |
чыстасардэ́чным |
чыстасардэ́чных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
чыстасо́ртнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
чыстасо́ртнасць |
| Р. |
чыстасо́ртнасці |
| Д. |
чыстасо́ртнасці |
| В. |
чыстасо́ртнасць |
| Т. |
чыстасо́ртнасцю |
| М. |
чыстасо́ртнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
чыстасо́ртны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
чыстасо́ртны |
чыстасо́ртная |
чыстасо́ртнае |
чыстасо́ртныя |
| Р. |
чыстасо́ртнага |
чыстасо́ртнай чыстасо́ртнае |
чыстасо́ртнага |
чыстасо́ртных |
| Д. |
чыстасо́ртнаму |
чыстасо́ртнай |
чыстасо́ртнаму |
чыстасо́ртным |
| В. |
чыстасо́ртны (неадуш.) чыстасо́ртнага (адуш.) |
чыстасо́ртную |
чыстасо́ртнае |
чыстасо́ртныя (неадуш.) чыстасо́ртных (адуш.) |
| Т. |
чыстасо́ртным |
чыстасо́ртнай чыстасо́ртнаю |
чыстасо́ртным |
чыстасо́ртнымі |
| М. |
чыстасо́ртным |
чыстасо́ртнай |
чыстасо́ртным |
чыстасо́ртных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
чыстасо́ртны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
чыстасо́ртны |
чыстасо́ртная |
чыстасо́ртнае |
чыстасо́ртныя |
| Р. |
чыстасо́ртнага |
чыстасо́ртнай чыстасо́ртнае |
чыстасо́ртнага |
чыстасо́ртных |
| Д. |
чыстасо́ртнаму |
чыстасо́ртнай |
чыстасо́ртнаму |
чыстасо́ртным |
| В. |
чыстасо́ртны (неадуш.) чыстасо́ртнага (адуш.) |
чыстасо́ртную |
чыстасо́ртнае |
чыстасо́ртныя (неадуш.) чыстасо́ртных (адуш.) |
| Т. |
чыстасо́ртным |
чыстасо́ртнай чыстасо́ртнаю |
чыстасо́ртным |
чыстасо́ртнымі |
| М. |
чыстасо́ртным |
чыстасо́ртнай |
чыстасо́ртным |
чыстасо́ртных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
чы́стасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
чы́стасць |
| Р. |
чы́стасці |
| Д. |
чы́стасці |
| В. |
чы́стасць |
| Т. |
чы́стасцю |
| М. |
чы́стасці |
Крыніцы:
piskunou2012.