Verbum

анлайнавы слоўнік

сянні́ца

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Сянно́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Сянно́е

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

сянны́

прыметнік, адносны

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ся́ння

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
ся́ння	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

сянцо́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

Сянько́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Сянько́ўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

	адз.
Н.	Сянько́ўшчына
Р.	Сянько́ўшчыны
Д.	Сянько́ўшчыне
В.	Сянько́ўшчыну
Т.	Сянько́ўшчынай Сянько́ўшчынаю
М.	Сянько́ўшчыне

сянько́ўшчынскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	сянько́ўшчынскі	сянько́ўшчынская	сянько́ўшчынскае	сянько́ўшчынскія
Р.	сянько́ўшчынскага	сянько́ўшчынскай сянько́ўшчынскае	сянько́ўшчынскага	сянько́ўшчынскіх
Д.	сянько́ўшчынскаму	сянько́ўшчынскай	сянько́ўшчынскаму	сянько́ўшчынскім
В.	сянько́ўшчынскі (неадуш.) сянько́ўшчынскага (адуш.)	сянько́ўшчынскую	сянько́ўшчынскае	сянько́ўшчынскія (неадуш.) сянько́ўшчынскіх (адуш.)
Т.	сянько́ўшчынскім	сянько́ўшчынскай сянько́ўшчынскаю	сянько́ўшчынскім	сянько́ўшчынскімі
М.	сянько́ўшчынскім	сянько́ўшчынскай	сянько́ўшчынскім	сянько́ўшчынскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Сяра́гі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы