закаву́лінка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
закаву́лінка |
закаву́лінкі |
| Р. |
закаву́лінкі |
закаву́лінак |
| Д. |
закаву́лінцы |
закаву́лінкам |
| В. |
закаву́лінку |
закаву́лінкі |
| Т. |
закаву́лінкай закаву́лінкаю |
закаву́лінкамі |
| М. |
закаву́лінцы |
закаву́лінках |
Крыніцы:
piskunou2012.
закавы́ка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
закавы́ка |
закавы́кі |
| Р. |
закавы́кі |
закавы́к |
| Д. |
закавы́цы |
закавы́кам |
| В. |
закавы́ку |
закавы́кі |
| Т. |
закавы́кай закавы́каю |
закавы́камі |
| М. |
закавы́цы |
закавы́ках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
закавы́рыстасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
закавы́рыстасць |
| Р. |
закавы́рыстасці |
| Д. |
закавы́рыстасці |
| В. |
закавы́рыстасць |
| Т. |
закавы́рыстасцю |
| М. |
закавы́рыстасці |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
закавы́рысты
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
закавы́рысты |
закавы́рыстая |
закавы́рыстае |
закавы́рыстыя |
| Р. |
закавы́рыстага |
закавы́рыстай закавы́рыстае |
закавы́рыстага |
закавы́рыстых |
| Д. |
закавы́рыстаму |
закавы́рыстай |
закавы́рыстаму |
закавы́рыстым |
| В. |
закавы́рысты (неадуш.) закавы́рыстага (адуш.) |
закавы́рыстую |
закавы́рыстае |
закавы́рыстыя (неадуш.) закавы́рыстых (адуш.) |
| Т. |
закавы́рыстым |
закавы́рыстай закавы́рыстаю |
закавы́рыстым |
закавы́рыстымі |
| М. |
закавы́рыстым |
закавы́рыстай |
закавы́рыстым |
закавы́рыстых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
закавы́чка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
закавы́чка |
закавы́чкі |
| Р. |
закавы́чкі |
закавы́чак |
| Д. |
закавы́чцы |
закавы́чкам |
| В. |
закавы́чку |
закавы́чкі |
| Т. |
закавы́чкай закавы́чкаю |
закавы́чкамі |
| М. |
закавы́чцы |
закавы́чках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
закадава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
закадава́ны |
закадава́ная |
закадава́нае |
закадава́ныя |
| Р. |
закадава́нага |
закадава́най закадава́нае |
закадава́нага |
закадава́ных |
| Д. |
закадава́наму |
закадава́най |
закадава́наму |
закадава́ным |
| В. |
закадава́ны (неадуш.) закадава́нага (адуш.) |
закадава́ную |
закадава́нае |
закадава́ныя (неадуш.) закадава́ных (адуш.) |
| Т. |
закадава́ным |
закадава́най закадава́наю |
закадава́ным |
закадава́нымі |
| М. |
закадава́ным |
закадава́най |
закадава́ным |
закадава́ных |
Кароткая форма: закадава́на.
Крыніцы:
piskunou2012.
закадава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закаду́юся |
закаду́емся |
| 2-я ас. |
закаду́ешся |
закаду́ецеся |
| 3-я ас. |
закаду́ецца |
закаду́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
закадава́ўся |
закадава́ліся |
| ж. |
закадава́лася |
| н. |
закадава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
закаду́йся |
закаду́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
закадава́ўшыся |
Іншыя варыянты:
закадзі́равацца.
Крыніцы:
piskunou2012.
закадава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
закаду́ю |
закаду́ем |
| 2-я ас. |
закаду́еш |
закаду́еце |
| 3-я ас. |
закаду́е |
закаду́юць |
| Прошлы час |
| м. |
закадава́ў |
закадава́лі |
| ж. |
закадава́ла |
| н. |
закадава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
закаду́й |
закаду́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
закадава́ўшы |
Іншыя варыянты:
закадзі́раваць.
Крыніцы:
piskunou2012.