займа́льны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
займа́льны |
займа́льная |
займа́льнае |
займа́льныя |
| Р. |
займа́льнага |
займа́льнай займа́льнае |
займа́льнага |
займа́льных |
| Д. |
займа́льнаму |
займа́льнай |
займа́льнаму |
займа́льным |
| В. |
займа́льны (неадуш.) займа́льнага (адуш.) |
займа́льную |
займа́льнае |
займа́льныя (неадуш.) займа́льных (адуш.) |
| Т. |
займа́льным |
займа́льнай займа́льнаю |
займа́льным |
займа́льнымі |
| М. |
займа́льным |
займа́льнай |
займа́льным |
займа́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
займа́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
займа́нне |
| Р. |
займа́ння |
| Д. |
займа́нню |
| В. |
займа́нне |
| Т. |
займа́ннем |
| М. |
займа́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
займа́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
займа́ны |
займа́ная |
займа́нае |
займа́ныя |
| Р. |
займа́нага |
займа́най займа́нае |
займа́нага |
займа́ных |
| Д. |
займа́наму |
займа́най |
займа́наму |
займа́ным |
| В. |
займа́ны (неадуш.) займа́нага (адуш.) |
займа́ную |
займа́нае |
займа́ныя (неадуш.) займа́ных (адуш.) |
| Т. |
займа́ным |
займа́най займа́наю |
займа́ным |
займа́нымі |
| М. |
займа́ным |
займа́най |
займа́ным |
займа́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
займа́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
займа́ны |
займа́ная |
займа́нае |
займа́ныя |
| Р. |
займа́нага |
займа́най займа́нае |
займа́нага |
займа́ных |
| Д. |
займа́наму |
займа́най |
займа́наму |
займа́ным |
| В. |
займа́ны (неадуш.) займа́нага (адуш.) |
займа́ную |
займа́нае |
займа́ныя (неадуш.) займа́ных (адуш.) |
| Т. |
займа́ным |
займа́най займа́наю |
займа́ным |
займа́нымі |
| М. |
займа́ным |
займа́най |
займа́ным |
займа́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
займа́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
займа́юся |
займа́емся |
| 2-я ас. |
займа́ешся |
займа́ецеся |
| 3-я ас. |
займа́ецца |
займа́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
займа́ўся |
займа́ліся |
| ж. |
займа́лася |
| н. |
займа́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
займа́йся |
займа́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
займа́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
займа́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
займа́ю |
займа́ем |
| 2-я ас. |
займа́еш |
займа́еце |
| 3-я ас. |
займа́е |
займа́юць |
| Прошлы час |
| м. |
займа́ў |
займа́лі |
| ж. |
займа́ла |
| н. |
займа́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
займа́й |
займа́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
займа́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
займе́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
займе́нне |
займе́нні |
| Р. |
займе́ння |
займе́нняў |
| Д. |
займе́нню |
займе́нням |
| В. |
займе́нне |
займе́нні |
| Т. |
займе́ннем |
займе́ннямі |
| М. |
займе́нні |
займе́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
займе́ннік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
займе́ннік |
займе́ннікі |
| Р. |
займе́нніка |
займе́ннікаў |
| Д. |
займе́нніку |
займе́ннікам |
| В. |
займе́ннік |
займе́ннікі |
| Т. |
займе́ннікам |
займе́ннікамі |
| М. |
займе́нніку |
займе́нніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.