бубо́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
бубо́н |
бубо́ны |
| Р. |
бубо́на |
бубо́наў |
| Д. |
бубо́ну |
бубо́нам |
| В. |
бубо́н |
бубо́ны |
| Т. |
бубо́нам |
бубо́намі |
| М. |
бубо́не |
бубо́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
бубо́нны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
бубо́нны |
бубо́нная |
бубо́ннае |
бубо́нныя |
| Р. |
бубо́ннага |
бубо́ннай бубо́ннае |
бубо́ннага |
бубо́нных |
| Д. |
бубо́ннаму |
бубо́ннай |
бубо́ннаму |
бубо́нным |
| В. |
бубо́нны (неадуш.) бубо́ннага (адуш.) |
бубо́нную |
бубо́ннае |
бубо́нныя (неадуш.) бубо́нных (адуш.) |
| Т. |
бубо́нным |
бубо́ннай бубо́ннаю |
бубо́нным |
бубо́ннымі |
| М. |
бубо́нным |
бубо́ннай |
бубо́нным |
бубо́нных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
бубу́хкаць
‘вельмі грымець, утвараць моцны шум’
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
бубу́хкаю |
бубу́хкаем |
| 2-я ас. |
бубу́хкаеш |
бубу́хкаеце |
| 3-я ас. |
бубу́хкае |
бубу́хкаюць |
| Прошлы час |
| м. |
бубу́хкаў |
бубу́хкалі |
| ж. |
бубу́хкала |
| н. |
бубу́хкала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
бубу́хкай |
бубу́хкайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
бубу́хкаючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
бубу́хнуць
‘утварыць моцны шум’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
бубу́хну |
бубу́хнем |
| 2-я ас. |
бубу́хнеш |
бубу́хнеце |
| 3-я ас. |
бубу́хне |
бубу́хнуць |
| Прошлы час |
| м. |
бубу́хнуў |
бубу́хнулі |
| ж. |
бубу́хнула |
| н. |
бубу́хнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
бубу́хні |
бубу́хніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
бубу́хнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
бубу́шка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
бубу́шка |
бубу́шкі |
| Р. |
бубу́шкі |
бубу́шак |
| Д. |
бубу́шцы |
бубу́шкам |
| В. |
бубу́шку |
бубу́шкі |
| Т. |
бубу́шкай бубу́шкаю |
бубу́шкамі |
| М. |
бубу́шцы |
бубу́шках |
Крыніцы:
piskunou2012.
бубча́ць
‘бубчаць нешта і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
бубчу́ |
бубчы́м |
| 2-я ас. |
бубчы́ш |
бубчыце́ |
| 3-я ас. |
бубчы́ць |
бубча́ць |
| Прошлы час |
| м. |
бубча́ў |
бубча́лі |
| ж. |
бубча́ла |
| н. |
бубча́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
бубчы́ |
бубчы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
бубчучы́ |
Крыніцы:
piskunou2012.
бува́льніца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
бува́льніца |
| Р. |
бува́льніцы |
| Д. |
бува́льніцы |
| В. |
бува́льніцу |
| Т. |
бува́льніцай бува́льніцаю |
| М. |
бува́льніцы |
Крыніцы:
piskunou2012.
бува́рдыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
бува́рдыя |
| Р. |
бува́рдыі |
| Д. |
бува́рдыі |
| В. |
бува́рдыю |
| Т. |
бува́рдыяй бува́рдыяю |
| М. |
бува́рдыі |
Крыніцы:
piskunou2012.