плугаві́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
плугаві́к |
плугавікі́ |
| Р. |
плугавіка́ |
плугавіко́ў |
| Д. |
плугавіку́ |
плугавіка́м |
| В. |
плугавіка́ |
плугавіко́ў |
| Т. |
плугавіко́м |
плугавіка́мі |
| М. |
плугавіку́ |
плугавіка́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
плугавы́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
плугавы́ |
плугава́я |
плугаво́е |
плугавы́я |
| Р. |
плугаво́га |
плугаво́й плугаво́е |
плугаво́га |
плугавы́х |
| Д. |
плугаво́му |
плугаво́й |
плугаво́му |
плугавы́м |
| В. |
плугавы́ (неадуш.) плугаво́га (адуш.) |
плугаву́ю |
плугаво́е |
плугавы́я (неадуш.) плугавы́х (адуш.) |
| Т. |
плугавы́м |
плугаво́й плугаво́ю |
плугавы́м |
плугавы́мі |
| М. |
плугавы́м |
плугаво́й |
плугавы́м |
плугавы́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
плуга́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
плуга́р |
плугары́ |
| Р. |
плугара́ |
плугаро́ў |
| Д. |
плугару́ |
плугара́м |
| В. |
плугара́ |
плугаро́ў |
| Т. |
плугаро́м |
плугара́мі |
| М. |
плугару́ |
плугара́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
плуга́рыць
дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
плуга́ру |
плуга́рым |
| 2-я ас. |
плуга́рыш |
плуга́рыце |
| 3-я ас. |
плуга́рыць |
плуга́раць |
| Прошлы час |
| м. |
плуга́рыў |
плуга́рылі |
| ж. |
плуга́рыла |
| н. |
плуга́рыла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
плуга́рачы |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
плу́жны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
плу́жны |
плу́жная |
плу́жнае |
плу́жныя |
| Р. |
плу́жнага |
плу́жнай плу́жнае |
плу́жнага |
плу́жных |
| Д. |
плу́жнаму |
плу́жнай |
плу́жнаму |
плу́жным |
| В. |
плу́жны (неадуш.) плу́жнага (адуш.) |
плу́жную |
плу́жнае |
плу́жныя (неадуш.) плу́жных (адуш.) |
| Т. |
плу́жным |
плу́жнай плу́жнаю |
плу́жным |
плу́жнымі |
| М. |
плу́жным |
плу́жнай |
плу́жным |
плу́жных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
плужо́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
плужо́к |
плужкі́ |
| Р. |
плужка́ |
плужко́ў |
| Д. |
плужку́ |
плужка́м |
| В. |
плужо́к |
плужкі́ |
| Т. |
плужко́м |
плужка́мі |
| М. |
плужку́ |
плужка́х |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Плу́жыны
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Плу́жыны |
| Р. |
Плу́жын Плу́жынаў |
| Д. |
Плу́жынам |
| В. |
Плу́жыны |
| Т. |
Плу́жынамі |
| М. |
Плу́жынах |
плу́жыць
‘плужыць што-небудзь і без прамога дапаўнення (займацца араннем)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
плу́жу |
плу́жым |
| 2-я ас. |
плу́жыш |
плу́жыце |
| 3-я ас. |
плу́жыць |
плу́жаць |
| Прошлы час |
| м. |
плу́жыў |
плу́жылі |
| ж. |
плу́жыла |
| н. |
плу́жыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
плу́ж |
плу́жце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
плу́жачы |
Крыніцы:
piskunou2012.